ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੌਦੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ-ਫ਼ਰੋਸ਼, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਉਣ। ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗੋਆਂ ਦੀ ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ। ਇਸ਼ਕ੍ਰਿਤਿਰ ਪੌਦੇ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੌਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮਲਕੂਟ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਲਾ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੌਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਫੰਦਾ ਖੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪੌਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ, ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਫੈਲਦੇ ਹਨ, ਉਥੋਂ ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਮੱਧ-ਉਂਗਲੀ ਵਾਲਾ। ਬਿਮਾਰੀ, ਚੀਖਣ ਵਾਲੀ ਉੱਲੂ, ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ, ਜਾਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੂਰ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਪੌਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪੌਦੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਉਚਾਰਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ। ਫਲ-bearing, ਫੁੱਲ-bearing, ਨਾ-ਫਲ-bearing, ਨਾ-ਫੁੱਲ-bearing, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਣ। ਇਹ ਪੌਦੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਵਯ ਉਲੰਘਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੌਦੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਸਮਾਨ 'ਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਝੜਦੇ ਜਾਂ ਨਾ-ਝੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖਵਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ, ਵਧੇਰੇ ਪੌਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ; ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਪੌਦੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਪੌਦੇ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਖੋਦਣ ਨਾਲ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੇ ਵਿਚਲੇ ਦੋ-ਪੈਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ-ਪੈਰਿਆਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹੇ। ਨੇੜੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਭ ਪੌਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੌਦੇ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਜੜਾਂ ਅਸਾਸ ਹਨ। ਉਹ ਅਸਾਸ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਕ੍ਰਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੂ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪੁਸ਼ਨ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਪਰਜਨਿਆ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਅਸੀਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ। ਤੇਜ਼, ਸਮਝਦਾਰ, ਦਿਵਯ ਦੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਮੇਰੀ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਬਾਣੀ ਤੇਰੀ ਆਸਨ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਵਰਖਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਬੂੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਵਧੇਰੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਯਥਾ-ਕ੍ਰਮ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਵਜੋਂ ਬੈਠ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਸਾ ਕਰ। ਦੇਵ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਅਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ, ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਪਰਲੇ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਅਸਮਾਨੀ ਵਰਖਾ ਭੇਜੀ। ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕੀਆਂ, ਰਹੀਆਂ; ਅਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਲ ਚਲੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਪੁਜਾਰੀ, ਕਰੁਣਾਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ ਦਿੱਤੀ। ਦੇਵਾਪੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਗਨੀ, ਅਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ, ਮਨੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ—ਉਹ ਪਰਜਨਿਆ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਭੇਜਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਯਜਨਾਂ 'ਤੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਹਿਦਾਸਵ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਣ, ਸਾਡੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ। ਇਹ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ, ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭੇਟਾਂ ਅਗਨੀ ਲਈ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ। ਇਹ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭੇਟਾਂ ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਵਜੋਂ ਭੇਜ, ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਿਵਯ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਰੱਖ। ਅਗਨੀ, ਵੈਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਬੁਰਾਈ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਇਸ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇ। ਕੌਣ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਾਏਗਾ, ਤੇਜ਼-ਚਾਲੀ, ਪਿੱਠ-ਚੌੜੀ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਵਧਾਵੇਗਾ? ਕੌਣ, ਸਵੇਰੇ, ਦਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਜਰ ਬਣਾਏਗਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਉਹ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਨ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੂਰ-ਨੇੜੇ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਪਜਾਉਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਨੌਜਵਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਜੋੜੇ ਪੈਰ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਘੋੜਾ-ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਥੇ ਨਾਟ-ਜਨਮ ਘੋੜੇ ਮੱਖਣ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਿਭੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਦੇ ਆਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ; ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਕੋਮਲ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਦਿਖਾਏ, ਭੋਜਨ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾਸਾ, ਤੀਖੇ ਦੰਦ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ, ਹਥਿਆਰ ਉਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਫ-ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਨਾਹੁਸ਼ਾ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਆਲਿਆਂ ਲਈ ਚਾਰਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੰਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਚੀਤਾ, ਤੇਜ਼, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਸ਼ੂਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੰਜੂਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਕਵੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ, ਅਤੇ ਭੇਟ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਆਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਦਇਆਲੂ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ, ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਜਾਦੂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਰੀਤ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਅਣਜਾਣ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੋ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ਼ਿਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਜ਼ਿਸ਼ਵਾ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪਿਪਰੂ ਦੀ ਘੇਰੀ ਨੂੰ ਬਲਦ ਨਾਲ ਤੋੜਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੀਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੌਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਧਨ, ਵਰਖਾ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ, ਬਿਮਾਰੀ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।