ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਆਇਲਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਸਬੰਧੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈਂ।” ਫਿਰ, ਸਭਾ ਵਿਚ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਹਰੀ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕ ਆਕਲਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਨਿਵਾਸ ਵਿਚ। ਉਹ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਹਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਲੋਹਾ ਦਾ ਵੱਜਰ ਹੈ; ਹਰੀ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਹਰੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਹਰੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਗਲ੍ਹਾ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਇਕ ਚਾਨਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਵੱਜਰ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੌਂ ਜਗਾ ਵਾਲੇ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ ਸਰਪ ਨੂੰ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਇੰਦਰ, ਪੀਲੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਡਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਪੀਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੀਲੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪੀਲੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਦਬਾਉ ਤੇ। ਉਸ ਲਈ, ਕਈ ਪੀਲੀਆਂ ਹਵਨਾਵਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਲਈ, ਪੀਲੀਆਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੀਲੀ ਦਾਡੀ, ਪੀਲੇ ਵਾਲ, ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੈਨਿਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਚਮਚਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼, ਇਨਾਮ ਲਈ, ਵੰਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਹਵਨ ਲਈ, ਪੀਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿਚ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਘੋੜਾ ਇਨਾਮ ਲਈ ਰੇਸਰ ਵਾਂਗ ਰੰਘਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ; ਹਰ ਵਾਰੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭਜਨ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਜਕ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਲਈ, ਗਾਂ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਿਵਾਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਪੀਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਥ ਤੇ ਲਿਆਉਣ। ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਮਧ ਪੀ ਲੈ, ਦਸ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਪਹਿਲਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈਆਂ ਸੋਮਾਵਾਂ, ਤੇ ਹੁਣ, ਇਹ ਦਬਾਈ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਮਧੁਰ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਵੱਡਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਾ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪੌਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਯੁਗ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਸੱਤ ਨਿਵਾਸਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਤੁਸੀਂ ਮਾਵਾਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੌ ਨਿਵਾਸ ਹਨ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰੂਪ। ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।” ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਉਪਚਾਰਕ ਜੜੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ। “ਪੌਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਕਪੜਾ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ।” ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਨ ਅਸ਼ਵਥਾ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਿੱਥੇ ਪੌਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜੇ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਪਚਾਰਕ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਭ ਪੌਦੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਉਣ। ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਚ, ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਚਾਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਤਮ ਵੀ। ਇਸ਼ਕ੍ਰਿਤਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਨੱਸ, ਪਰਾਂ, ਜਦੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਾਘਾ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਪਿੰਜਰਾ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੌਦੀਆਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪੌਦੀਆਂ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਰੋਗ ਦੀ ਆਤਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਫੰਨਾ ਖੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪੌਦੀਆਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅੰਗ-ਅੰਗ, ਜੋੜ-ਜੋੜ, ਉਥੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਮੱਧਲੀ ਉਂਗਲ। ਰੋਗ ਤੇ ਚੀਮ ਚੀਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉੱਲੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ ਨਾਲ, ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨਾਲ, ਪੌਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਰੋਗ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇ, ਦੂਜਾ ਹੋਰ ਦਾ; ਸਾਰੀਆਂ, ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਜੋ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਜੋ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਫੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ—ਬਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ—ਸਾਨੂੰ ਪੀੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਕੁੜਸ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ, ਹਰ ਦਿਵਿਆ ਅਪਰਾਧ ਤੋਂ, ਪੌਦੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੋ। ਜੇਹੀਆਂ ਪੌਦੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਖਵਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਬੁਧੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਪੌਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ; ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ। ਜੋ ਨੇੜੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ—ਸਭ ਪੌਦੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣ। ਪੌਦੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਪੌਦੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਧਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਅਧਾਰ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: “ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ—ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪੁਸ਼ਨ, ਜਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਪਰਜਨਿਆ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆਵੇ।” “ਚਲਾਕ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਦਿਵਤਾ ਦਾ ਦੂਤ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਣੀ ਆਸਨ ਵਜੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।” “ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਣੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਮੀਂਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮਧੁਰ ਬੂੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।