ਅਗਨਿ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਇਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਵਧਾਨ ਖੜਾ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਥਵਾਨ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਜਰਾ ਜੁਦਾ-ਜੁਦਾ ਲਪਟਾਂ ਜਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਹੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਭਾ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਸਭਾ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨੁਸ਼ਿਆਂ, ਜੋ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾਰੀਤਾ, ਸਹਾਇਕਤਾ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ, ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਘਰ ਦਾ ਮੁਖੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਥਾਨ ਉਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ, ਅਗਨਿ, ਤੇਨੂੰ ਅਮਰ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਹੋਮ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ, ਇਹ ਬਾਣੀਆਂ, ਇਹ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਗੀਤ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਜੋ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ, ਉੱਤਮ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਲਈ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣੇ, ਸਦਾ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸੇ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਲਈ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਘੋੜੇ, ਸਾਂਡ, ਬਲਦ, ਗਾਂ, ਤੇ ਭੇੜਾਂ, ਛੁਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਮ ਸਮੱਗਰੀ ਵਜੋਂ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਗਿਆਨੀ, ਸੋਮ ਰਸ ਵਿਚ ਰਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਚਿੰਤਨ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਇਹ ਹੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਘੀ ਚਮਚਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਮ ਪਿਆਲਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਬਲਦਾਨ, ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰਥਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਹੋਤਰ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤਿਥੀ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇ ਤੀਬਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਭੜਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡਿੱਗ, ਸਭਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੀਲਾ, ਘਰ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੱਡੇ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਰਾਖੀ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੀਬਰ ਲੋਕ ਅਮਰ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੰਡਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੱਚ ਦੀ ਰਹਿ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਆਦਰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸੋਚਿਆ; ਭਾਗਾ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਵਿਆਪਕ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਦੂਰ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਗੀਧ, ਮਹਾਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਦੇ ਹਨ—ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ਸਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਉਤਸੁਕ ਲੋਕ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੁਨਰਮੰਦਾਂ ਨੇ ਯੋਗ੍ਯ ਵਜ੍ਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ। ਡਰਾਉਣੇ ਬਲਦ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ, ਨਾਇਕ, ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਰਖਿਆਕਾਰ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸੋਮ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਬਲਦ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਚੇਰੇ ਰੱਖਿਆ; ਭਰਗੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ। ਸੁਰਜਨ, ਧਰਤੀ, ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਰਸ਼ੰਸ, ਚਉਗੁਣਾ ਯਮ, ਆਦਿਤੀ, ਦਾਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਕੁਸ਼ਲ ਰਿਭੁ—ਇਹ ਦੋ ਜਗਤ, ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸਭ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਹਨ। ਅਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਰਪ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਗੰਭੀਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ। ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੋ ਪੂਜਾਰੀ ਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਹੁਸ਼, ਜਾਗਣ। ਪੂਸ਼ਣ ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਲਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਦਾਤਾ ਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ; ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਣ। ਅਸੀਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਿਰਭੀਕ, ਸਵੈ-ਤੇਜਸਵੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਆਦਿਤੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਨੌਜਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਘਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਅੰਗਿਰਸ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਉਠਾਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਗਨਿ ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਹੋਇਆ, ਬੰਧਨ ਤਿਆਗ, ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਣੋ, ਦੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰੱਖੋ। ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ, ਚੰਗੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ਸਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮਧੁਰ: ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪਰੀਜਮਨ, ਤੇਜ਼ਸਵੀ ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਭਾਗਾ ਹਨ। ਰਾਤ ਤੇ ਜਲ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ; ਤੇ ਬੁਧਨਿਆ, ਜੋ ਗਹਿਰੀ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ। ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ; ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵੇ। ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਰਥਵਾਨ, ਭਾਗਾ, ਰਿਭੁ, ਵਜਾ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਣ, ਪਰੀਜਮਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ। ਰਿਭੁ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਣ, ਰਿਭੁ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਉਤਸੁਕ ਅਸ਼ਵਾਂ; ਜਿਸ ਦਾ ਗੀਤ ਅਤਿ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸਾਵਿਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਅਥਾਹ ਤਾਕਤ ਦੇ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਹੀਆ ਤੇ ਤਿੱਲੀ ਬੰਨ੍ਹ। ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਦਿਓ, ਪ੍ਰਚੁਰ ਦੌਲਤ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ਸਵੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦਾਤਾ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਨਿਮਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ, ਦਾਤਾ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਭਜਨ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਇਕਜੁੱਟ, ਅਟੱਲ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਲਕੜੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਾਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾਵਾਂ ਲਈ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਪੰਜ ਸੌ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਗੂੰਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਤੱਤਰ ਤੇ ਸੱਤ harness ਕੀਤੇ ਗਏ; ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਚਲ ਪਏ, ਧਰਤੀ ਦੇ, ਤੇ ਜਾਦੂਈ ਵੀ। ਹੁਣ, ਆਓ, ਇਹ ਬੋਲਣ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਬੋਲਣ; ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਣੀ ਪੱਥਰਾਂ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਪੱਥਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਗੀਤ ਤੇ ਧੁਨੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਦਾਤਾ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।