ਆਓ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨਾਂ ਦੇ ਹੱਦਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਰਥ ਦੇ ਵਾਜੀ ਵਾਂਗ, ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਘਨ-ਬਾਧਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਵੀਏ। ਇੰਦ੍ਰ, ਇੱਕ ਕੁਸ਼ਲ ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ, ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਉਹਣਾਈਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ ਗੀਤ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰਥ ਦੇ ਧੁਰੇ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਟਿਕਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਜਦ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਤਿੱਖਾ। ਸੋਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਮਾਪ ਲਿਆ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਕੋਈ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਰੇਤ, ਅੰਤਰਾਲ, ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਨਦੀ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਤਪਾਤ ਵਾਂਗ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਨੌਵੀਂ ਘੜੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਾਇਆ। ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ। ਜੋ ਲੋਕ ਵੈਰੀ ਹਨ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਜਲ, ਪਹਾੜ, ਬਲਵਾਨ, ਗਿਆਨੀ, ਘਰ, ਸਭਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ—ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ। ਉਹ ਪੂਰਬ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ, ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਤੋਂ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚੀਰ ਦੇ, ਆਪਣਾ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹਥਿਆਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸੁੱਟੋ। ਮਹੀਨੇ, ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਪਹਾੜ—all ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹਨ ਅਤੇ ਜਲ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ? ਜਦ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਦੋਸਤ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਗਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਖੇਰ ਜਾਵਣਗੇ? ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਾ ਦੇ। ਜੋ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਨ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਅੰਧਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਘੇਰ ਲੈਣ ਜੋ ਸੱਚੀ ਜੋਤਿ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈਆਂ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਭਜਨ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਆ। ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਜਾਣੀਏ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਦਾ ਧਨ ਜਾਣੀਏ; ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ, ਇੰਦ੍ਰ, ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ। ਆਓ, ਦਾਨੀ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੀਰ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਸੁਣੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤੇ। ਹੁਣ, ਆਓ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ ਅੰਗੁਲ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਪੁਰਖੁ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰਖ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ, ਜੋ ਅਮਰ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ ਪੁਰਖ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਥੋਂ ਉਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ—ਜੋ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਰਾਜ਼ ਜਨਮੀ, ਅਤੇ ਵਿਰਾਜ਼ ਤੋਂ ਪੁਰਖ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ, ਫੈਲ ਗਿਆ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਤਦ ਬਸੰਤ ਘਿਉ, ਗਰਮੀ ਇੰਦਣ, ਤੇ ਪਤਝੜ ਆਹੁਤੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਰਖ ਸੀ, ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਲਗਾਇਆ। ਇਸ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਪੂਰਨ ਹਵਨ ਤੋਂ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਏ—ਹਵਾ ਦੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ। ਉਸ ਹਵਨ ਤੋਂ ਰਿਗ ਅਤੇ ਸਾਮ ਭਜਨ ਜਨਮੇ। ਛੰਦ ਅਤੇ ਯਜੁਸ ਵੀ ਉਸੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ। ਉਥੋਂ ਘੋੜੇ, ਦੋ ਕਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ, ਗਾਈਆਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ? ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੌਣ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਕੌਣ, ਰਾਨਾਂ ਕੌਣ, ਤੇ ਪੈਰ ਕੌਣ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ, ਖ਼ਤਰੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੈਸ਼ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਅੱਖ ਤੋਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਤੇ ਵਾਯੂ ਸਾਹ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਸਿਰ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਇਉਂ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਸੱਤ ਘੇਰੇ ਅਤੇ ਇਕੀਹ ਇੰਦਣ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਲਗਾਈਆਂ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤਾਂ ਸਨ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਧਿਆ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਜਾਗਦੇ ਹੋਇਆ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ-ਪੁਜਾਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਸੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਦਿਖਣਯੋਗ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਹਰ ਘਰ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਲਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀ, ਕਲਾ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਲ, ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਤੇਰਾ ਯਜਨਾ ਦਾ ਆਸਨ, ਤੇਰਾ ਹਵਨ ਦਾ ਥਾਂ, ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਜੋਤਾਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ। ਜਦ ਤੂੰ, ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਬੂਟਿਆਂ ਤੇ ਲੱਕੜਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਬੂਟਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਕ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਲਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਹੀ, ਉਹ ਦਰੱਖ਼ਤ ਤੇ ਬੂਟੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਜੋਤ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਰਹੇ।