ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਨਵ ਵਿਆਹੀ ਵਧੂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਗਿਆਰਵਾਂ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਸ, ਸੁਰਹਾਣ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ‘ਤੇ ਰਾਣੀ ਬਣੇ। ਇੱਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ, ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਿਆਸ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾਈ—ਇੰਦ੍ਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ? ਜਾਂ ਇਹ ਬਾਂਦਰ ਧਨ-ਸੰਪੰਨ ਹੈ?" ਫਿਰ ਵੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਕਦੇ ਕਦੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੁੱਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਲਵੇ, ਸੂਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਫਾੜ ਦੇਵੇ," ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਪਸੰਦ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿਤੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੁਚਲ ਦੇਵਾਂ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਕ ਔਰਤ ਨੇ ਗੌਰਵ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ—ਨਾ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਨਾ ਆਕਰਸ਼ਣ, ਨਾ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸੁਲਭਿਕਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਹੋਣ ਦੇ, ਮੇਰੀ ران ਜਲਦੀ ਹੈ, ਸਿਰ ਦਰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।" ਇੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਔਰਤ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਵਲ ਕਿਉਂ ਆਈ, ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ?" ਪਰ ਉਹ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ, "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝਦਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ।" ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਚੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ। ਫਿਰ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ ਦੀ ਸਾਥੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ, ਰੇਵਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ-ਧੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਇਆ। ਪੰਦਰਾਂ ਰਸੋਈਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਤੋਂ ਵੀਹ ਹਿੱਸੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਖਾ ਲਿਆ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਭਰ ਗਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ, ਨੁੱਕਦਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਜੀਬ ਹਾਲਤਾਂ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ—ਜਿਸ ਦੀ ران ਕੰਬਦੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਫੈਲਦਾ, ਉਹ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ ਨੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਉਹ ਨਵੀਂ ਘਾਹ, ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਲੱਕੜਾਂ ਲੈਂਦੇ। ਕੋਈ ਆਉਂਦਾ, ਦਾਸਾ ਤੇ ਆਰਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦਾ। ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਰੇਤ ਅਤੇ ਕਟਾਈ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਦੂਰੀ ਹੈ; ਆ ਵਾਪਸ ਆ, ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ, ਨੇੜੇ ਘਰ ਆ। "ਆ ਵਾਪਸ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਣਾਈਏ।" ਜਿਸ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਜਦ ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਉਹ ਨਰਮ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿਰਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਖਾਧਾ, ਕੀ ਚੱਟਿਆ?" ਫਿਰ, ਪਰਸ਼ੁ ਨਾਮਕ ਔਰਤ ਨੇ ਇਕਠੇ ਵੀਹ ਬੱਚੇ ਜਣੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪੇਟ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਅੱਗੇ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। "ਮੈਂ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ; ਸੱਜਣ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" "ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਤੇ ਮੂਲ-ਰਹਿਤ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ 'ਤੇ ਰੱਖ।" ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਪਰ-ਹੇਠਾਂ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗੂੰਝ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ।" "ਆਪਣੀਆਂ ਤੀਰਾਂ, ਬੋਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਜਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਬੰਨ੍ਹ।" ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ ਖਾਲ ਚੀਰ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ, ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ।" "ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਦੂਗਰ ਹੋਵੇ, ਖੜਾ ਜਾਂ ਚੱਲਦਾ, ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਦਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ।" "ਜੇ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੈਲ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਛੱਡ।" "ਅਗਨੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਜਾਦੂਗਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਫੜ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕ।" "ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ।" "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਚੌਹਾਂ ਪਾਸੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ, ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ, ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤਿੰਨ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ।" "ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਜਾਦੂਗਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੁੱਟ।" "ਅਗਨੀ, ਜਿਸ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੁਰਾਂ ਅਤੇ ਸਿੰਗ ਤੋੜ, ਅਥਰਵਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ।" "ਜੋ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਜਾਂ ਬੋਲ ਅੱਜ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਉਗਿਆ ਤੀਰ, ਉਹ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੱਜ।" "ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਲਾਲਚੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਅਤਿ-ਲਾਲਚੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।