ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਕ ਵਿਆਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਧੀਆ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਵਧੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਸ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਪੁਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਚਲੇ। ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਆਪ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੱਖੇ। ਕਦੇ ਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਲਗਨ ਕੁਝ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਤੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੰਤੁਲਨ ਜਾਂ ਝਗੜੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਔਰਤ ਹੁਣ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਪੀਲਾ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਧੂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਦੇ ਕੋਈ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੋੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਜੋੜਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਸਤੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਲਵੇ। ਇਹ ਵਧੂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ। ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ, ਕੁੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੂਰਿਆ ਦਾ ਗੀਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਇਸ ਵਧੂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸ਼ਾਪ, ਕਦੇ ਡਾਂਟ ਜਾਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦਾ ਹਾਂ ਭਾਗ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੁੱਢੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਭਾਗ, ਅਰਯਮਨ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰੰਧਿ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਨ, ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਬੀਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਸੂਰਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਫੇਰ, ਅੱਗ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਗੰਧਰਵ ਨੇ, ਤੀਜਾ ਅਗਨੀ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇਹ ਵਧੂ ਦਿੱਤੀ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਕਦੇ ਨਾ ਜਾ, ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ, ਅਰਯਮਨ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜੋੜੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚੌਪਾਇਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੂ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਰਮ ਰੱਖੇ, ਪਤੀ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ, ਦਿਲੋਂ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦੀ—ਇਸ ਘਰ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਇਸ ਪੂਜਿਆ ਵਧੂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਰਵਾਂ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਵਸੁਰ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣ, ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਬਣ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਜੋੜਨ, ਜਲ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਵਣ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ, ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਦੇਵੀ ਸਾਨੂੰ ਇਕਠੇ ਕਰਨ। ਹੁਣ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੋਮਾਂਚਕ ਕਹਾਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਸ ਵਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਪਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਕੰਪਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ—ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਬਾਂਦਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਤੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੈਂ? ਜਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹੈ? ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਂਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ, ਕਦੇ ਕੁੱਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਟੇ, ਕਦੇ ਸੂਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਫਾੜ ਦੇਵੇ—ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਕੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ—ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਕੋਈ ਔਰਤ ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਆਕਰਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ—ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮਾਂ, ਸੁਲਭਿਕਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਠੀਕ ਹੈ। ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ਜੰਘ ਸੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਸਿਰ ਦਰਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੂੰ, ਚੌੜੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਉਂਗਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੋਟੀ ਜੰਘਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਰਸ਼ਾਕਪੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਆਈ ਹੈਂ? ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ ਯਜਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰਾਣੀ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਕਦੇ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਵਿਰਸ਼ਾਕਪੀ ਦੀ ਸਾਥੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਵਿਰਸ਼ਾਕਪੀ, ਰੇਵਤੀ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਸਾਂਡ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਖਾਧੀ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪੰਦਰਾਂ ਰਸੋਈਏ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਂਡ ਤੋਂ ਵੀਹ ਹਿੱਸੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਖਾਧਾ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਭਰ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਨੁੱਕਦਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਗੱਜਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮੰਦਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਜੰਘ ਅੰਦਰ ਕੰਪਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਜਦ ਉਹ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਾਲੀ ਹਿੱਸਾ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜਿਸਦਾ ਵਾਲੀ ਹਿੱਸਾ ਬੈਠਣ ਤੇ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਜੰਘ ਕੰਪਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਵਧੂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।