ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਰਥ ਲਈ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਦੌੜਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਸਿੱਧੀ ਰਾਹੀਂ, ਰੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨੇ ਹੋਏ। ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਉਹ ਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਉਹ ਵੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਹੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈ, ਫਲਦਾਈ ਗਰਭ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੈਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਜਲਾਉਣ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਅਗਨੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਅਗਨੀ ਹੀ ਯੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਅਨੇਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ; ਅਗਨੀ ਨੇ ਚਕ੍ਰ ਵਾਲਾ ਰਥ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਲਾਇਆ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਤਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ; ਅਗਨੀ ਨੇ ਨ੍ਰਿਮੇਧ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ। ਅਗਨੀ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਦੇ ਆਵਾਸ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਵਿਅਪਕ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ; ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪੂਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ; ਅਗਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਨੁ ਅਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਅਗਨੀ ਲਈ ਹੀ ਜੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਾਲਾ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਦਾ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਲਈ ਰਿਭੁਆਂ ਨੇ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ; ਮਹਾਨ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਗੀਤ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਅਗਨੀ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ; ਅਗਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਹੋਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਬੈਠਿਆ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ—ਉਹ, ਆਪਣੀ ਅਸੀਸ ਨਾਲ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਕੀ ਸੀ ਉਹ ਆਧਾਰ? ਕੀ ਸੀ ਉਹ ਸਮਰਥਨ? ਕਿਹੜਾ ਸੀ ਉਹ ਸ਼ਬਦ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ? ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ, ਉਸ ਸਭਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ। ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚਿਹਰੇ, ਬਾਂਹਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਜੰਗਲ ਸੀ? ਕਿਹੜਾ ਦਰੱਖਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ ਗਈ? ਗਿਆਨੀ ਮਨ ਨਾਲ ਖੋਜਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਸਭਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਆਵਾਸ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਮ ਵੇਲੇ ਸਿਖਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧ। ਹੇ ਸਭਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੋਮ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ। ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਚੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਮਿਲਣ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਵਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਸਭ ਕੁਝ ਦੈਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ ਮੱਖਣ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਨਿਵਾ ਕੇ। ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਫੈਲ ਗਈ। ਸਭਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹੇਠਲਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਉਂਤਕਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਰਿਸ਼ੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਭੇਟਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਰਲਾ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਯਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਗਾਇਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦਾਨੀ ਨੂੰ; ਅਜਾਣੇ ਅਤੇ ਜਾਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹਾਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਜਲਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹੜਾ ਅੰਕੁਰ ਧਾਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ? ਉਹੀ ਅੰਕੁਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਾਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਹ ਅਜੰਮੇ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਧੁੰਦ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਹ ਭਜਨ ਗਾਂਦੇ ਹੋਏ ਭਟਕਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਤੀਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰੋਧ ਹੀ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਕ੍ਰੋਧ ਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਕ੍ਰੋਧ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਸਭ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਲੋਕ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਤੂੰ ਆ; ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਵਾਘਾਂ ਤੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ। ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਤੂੰ ਅਜੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿੱਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੰਮਿਆ, ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਥ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਮੈਂ ਬੇਸਹਾਰਾ, ਨਿਰਬਲ ਹਾਂ, ਭਾਗ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਇਆ; ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਕ੍ਰੋਧ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ, ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਜਿੱਤੂ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ; ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ, ਮੇਰੀ ਵੱਲ ਆ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੀਏ—ਉਠ, ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਸੁਣ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆ, ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਬਣ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਕਈ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਪੀਈਏ। ਕ੍ਰੋਧ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਸੜ, ਤਾਕਤਵਰ ਬਣ; ਸਾਡਾ ਸੱਦਿਆ ਹੋਇਆ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣ, ਹੇ ਜਿੱਤੂ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਲੁੱਟ ਵੰਡ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਲ, ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰ। ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਕੁਚਲ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨੂੰ ਲੀਡ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਕਈਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਹਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਖ਼ਰੀ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤ ਬਣਾਈਏ। ਸਾਡਾ ਨਾਥ ਬਣ, ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਭੀਕ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਮ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਿੱਤੂ, ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਉਪਜਿਆ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਇਕੱਠੇ ਜੰਮੇ, ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਸਰਵੋਚ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਅਜਿੱਤ। ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ; ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ। ਧਨ, ਜੋ ਇਕੱਠਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ—ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਨਯੁ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ। ਦੁਸ਼ਮਣ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਡਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣ। ਧਰਤੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਆਦਿਤਿਆ ਰਿਤ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਆਦਿਤਿਆ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ; ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਬੂਟੀ ਨਚੋੜਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਸੋਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਭੀ ਖਾਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਸੋਮਾ ਪਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਰਹਿਸ਼ ਨਾਲ ਬਚਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਕੋਈ ਮਰਦ ਸੋਮਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਕ੍ਰੋਧ, ਸਭਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਰਾਜ, ਯੁੱਧ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।