ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪੁਰੰਧੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਵੰਦਨਯੋਗ ਹਨ, ਅਮਰ ਹਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਜਾਣੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਗਾਇਕ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਇਸ ਸਤਿਕ੍ਰਿਤ ਭਜਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸ਼ਰੇ ਦੇਣ, ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰ ਉਤਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁਖੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਮਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਭੇਟ ਕਰੀਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਲਈ ਯਜਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਵਾਸੂਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਦਿਤੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ਰਾ ਦੇਣ, ਰੁਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ। ਅਦਿਤੀ, ਅਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਮਹਾਨ ਸੱਚ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮਰੁਤ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼—ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਆਦਿਤਿਆ, ਵਾਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਸਰਸਵਤੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਵਰੁਣ ਪੱਕੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ—ਇਹ ਅਮਰ ਦੇਵ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ਰਾ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਵ ਦੇਣ। ਯਜਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਯਜਨ-ਯੋਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਦੇਵ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਭੇਟਾਂ ਭੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ; ਅਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਸੱਚ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹਨ, ਪਰਜਨਯ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਗਾਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਭੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ਰਾ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਆਪਣੀਆਂ ਪੱਕੀਆਂ ਨਿਯਤੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਸੀ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਗਨੀ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਸੱਚ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਸਮੇਂ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲ, ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਯਜਨ-ਯੋਗ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਆਕਾਰ ਰਚੇ। ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਚੰਗੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਰਿਭੂ, ਹਵਾ, ਪਰਜਨਯ, ਮਹਾਨ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੇ—ਜਲ ਅਤੇ ਬੂਟੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਿਕ੍ਰਿਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਣ, ਭਾਗਾ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ। ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਖੇਤਰ, ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਸੰਤਾਨ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੜ੍ਹ—ਅਹਿ ਬੁਧਨਯ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਭੀ। ਹੇ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦੈਵੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਹਾਂ; ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹੇ ਲੈ ਚਲੋ। ਆਦਿਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਾਸੂ—ਦਾਨੀ—ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭਜਨ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿਓ ਜੋ ਉਚਾਰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੈਵੀ ਹੋਤਾਰਾਂ, ਪਹਿਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਰਸਾਵਣ। ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਾਣੀ ਰਚੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਭਲਾਈ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾਓ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਲੱਭੀ, ਜੋ ਸੱਤ ਸਿਰ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਥਾ, ਵਿਸ਼ਵਕ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਸੱਚ ਉਚਾਰਦੇ, ਸਿਧਾ ਚਮਕਦੇ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੁਰਾ ਦੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਅੰਗਿਰਸ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਸਨ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜਦੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੇ; ਉਸ ਨੇ ਗੀਤ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਉੱਚਾ ਗਾਇਆ। ਦੋ ਖੁਲ ਗਏ, ਇੱਕ ਪਰੇ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਗਾਂਅਾਂ ਅਸੱਤ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੇ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਤਿੰਨ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਪਈ ਕਿਲ੍ਹਾ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ, ਉਸ਼ਾ, ਸੂਰਜ, ਗਾਂਅਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਲਾ, ਗਾਂਅਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਾਂਗ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ। ਮੱਖਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਗਾਂਅਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ। ਸੱਚ-ਚਮਕਦਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਤੋੜੀ। ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ, ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏਆਂ ਨਾਲ, ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ। ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂਅਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਆਪਸੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਖਦਾਈ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ, ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮਹਾਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਕਰੀਏ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚਲੇ ਭਾਗ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮਹਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਮਿਲਣ; ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡੇ ਜਾਣ; ਅਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਸਾਡੀ ਹਰ ਮੰਗ ਸੁਣਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਗੜਗੜਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਛੁਡਾਏ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਭਜਨ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਗਿਰਸ, ਗਾਂਅਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦੇ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਯਮਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਮਿਤ੍ਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਹੇ ਤੀਵਰ। ਯਜਮਾਨਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਨਿਰੰਤਰ ਸੁੰਦਰ—ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੌ ਨੂੰ ਛਿਲਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ, ਵਗਾ ਕੇ, ਸੱਚ ਦਾ ਮਿਠਾ ਸਰੋਤ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਲਪਟ ਸੁੱਟੀ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਗਾਂਅਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਚੁੱਕਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਖਾਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਚੀਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਚਰਵਾਹੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਲਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਵੰਡਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਂਅਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਲਾਲਚੀ ਵਲਾ ਦੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਤੋੜੀ, ਉਸ ਨੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਭ ਚਾਟਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਲੁਕਵੇਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਪਤਾ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਵੇਂ ਸਨ; ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦੇ ਅੰਡੇ ਦੀ ਝਿਲਲੀ ਟੁੱਟਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਠਾਸ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਸਹਾਇ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਗੂੰਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਲੱਦੂ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੱਭੀ, ਅੱਗ ਲੱਭੀ, ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਲਾ-ਗਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮੱਦੇ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਡੀ ਤੋਂ ਜੋੜ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੱਤੇ ਪਾਲੇ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਝੜਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ, ਦਇਆ ਰਹਿਤ, ਵਲਾ ਤੋਂ ਗਾਂਅਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਮੁੜ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਾਲੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪੱਥਰ ਚੀਰ ਕੇ ਗਾਂਅਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਰੂਹ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ-ਵਿਰਤਾਂਤ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।