ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਪਾਰ ਤਾਕਤ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਚ ਵਧੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਪਾਏ, ਉਹ ਬਲਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਿਆਰੇ ਪੁਨਯ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆ ਕੇ ਵੱਸੇ। ਮਰੁਤਾਂ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਭਿਆਨਕ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਬਣਾਈ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ। ਉਸ ਵਜਰ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਛੱਡਿਆ। ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਸੋਮਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਜਾ ਵਜਾਇਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਟੇਢੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਪਿਆਸੇ ਗੋਤਮ ਲਈ ਧਾਰ ਵਹਾਈ; ਚਮਕਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਵੀ ਆਸ਼੍ਰਯ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲੋੜਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਭਗਤ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ; ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਓ, ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰੋ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਮਰੁਤ, ਮਹਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਦਾ ਸੁਣੋ। ਜਿਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋ-ਧਨ ਵਾਲੀ ਝੁੰਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਲਈ, ਪੁਨਯ ਕੁਸ਼ ਤੇ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਭਜਨ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ। ਸਭ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਸੱਦ ਸੁਣਣ, ਸੂਰਜ ਵੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਮਰੁਤੋ, ਕਈ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿਚ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆਓ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਮਰੁਤੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੋ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲੋੜਦਾ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ, ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਚ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਓ; ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾਓ; ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ। ਮਰੁਤਾਂ, ਆਪਣੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੇ ਜੁਆਨਤਾ, ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਅਟੱਲਤਾ, ਸਿੱਧਾ ਚਲਣ, ਸਜਾਵਟ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੰਗੀਨਤਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿਚ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਘੀ, ਸ਼ਹਦ-ਰੰਗੀ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਰਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਖੇਡਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੁੰਡਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਝੁੰਡ, ਰੰਗੀਨ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤਵੰਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ, ਕਰਜ਼ਾ ਰਹਿਤ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਇਸ ਭਜਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸੋਮਾ ਦੀ ਜੀਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਗਾਇਕ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਤਦ ਯੋਗ੍ਯ ਨਾਮ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ; ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਬਹਾਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਮਰੁਤੋ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਥਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਓ; ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਉੱਡੋ। ਲਾਲ, ਵਧੀਆ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਚ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਝੁੰਡਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਜੀਆਂ ਹਨ; ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਿੱਧਾ ਖੜੇ ਹਨ; ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਦੇ ਹਨ। ਲਾਲਚੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਇਹ ਸੋਚ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਦੁਆ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਕੁਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ। ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ-ਯੋਜਨ ਆਪਣਾ ਲਕੜੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਗਾਈ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ, ਤੇਜ਼, ਸੂਰ-ਵਾਂਗ ਰਥਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵੇਖੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਭਗਤ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਵਿਚਾਰ ਮਿਲਣ, ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ; ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਸਾਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਵਧਾਵਣ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਹੋਵੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ; ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ; ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ। ਪੁਰਾਣੀ ਸੱਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਭਗਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਦਿਤੀ, ਅਟੱਲ ਦੱਖਾ, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਸੋਮਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਵੇ। ਵਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ; ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ ਵੀ; ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੈਦਾਂ ਹੋਏ ਪੱਥਰ ਵੀ; ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮਹਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸੁਣੋ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਲਚਲ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਝ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੂਸ਼ਨ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਵੇ; ਪੂਸ਼ਨ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਵੇ; ਤਾਰਕਸ਼, ਅਟੱਲ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਵੇ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਵੇ। ਮਰੁਤਾਂ, ਰੰਗੀਨ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਅਸੀਸ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਤਕਾਰੀ, ਆਓ; ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅੱਖ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਸੁਣੀਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਵੇਖੀਏ, ਸਤਕਾਰੀ; ਸਥਿਰ ਅੰਗਾਂ, ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਕਰੀਏ। ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਵੇਖੀਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋਵੇ; ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਬਣਨ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵੀਚਕਾਰ ਨਾ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇ। ਅਦਿਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਪੰਜ ਲੋਕ ਅਦਿਤੀ ਹਨ; ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵਰੁਣ, ਸਿੱਧੀ ਰਾਹ-ਦਿਖਾਈ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਮਿਤ੍ਰ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਅਰਯਮਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਦਾ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਦਾਨ, ਸਤਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਦੁਆ ਸੁਣਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।