ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਡਰ ਅਤੇ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਦੂਰ ਦੂਰੋਂ ਇੱਕ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ। ਇਹ ਨਾਮ ਬੜਾ ਹੀ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਕਈ ਕਲਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਰਚਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਪੁਰਾਤਨ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ ਪੰਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਮੱਧ ਲੋਕ ਸਭ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਦੇਵਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਸੱਤ-ਸੱਤ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਚੌਂਤੀਹ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕੇ, ਪਹਿਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਾਲੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਨੋਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ। ਚੰਨ, ਜੋ ਕਈਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਕਵੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖੋ—ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਉੱਕਾ, ਮਹਾਨ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਵਿਆਰਥ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ, ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਖਾ ਕਰਾਈ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਕਰਮ ਰੂਪ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਰਸਮ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਰਾਜਾ। ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਇੱਕ; ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ; ਤੀਜੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਜਾ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਨਮ-ਥਾਂ ਤੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰੂਪ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਤੂੰ ਅਣਹਾਨੀ ਰਹੇ, ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਆਪ ਹੀ ਰਚ, ਵੱਡੇ ਆਸਰੇ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਲਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਕਾਨੂੰਨ ਮੰਨੇ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰੱਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਪੁਰਾਤਨ, ਅਸੀਮ ਨਿਵਾਸ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਕਈਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਪਿਆ। ਪਿਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼-ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਧਾਈ ਦੇ ਯੋਗ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਨਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਰਾਹ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਭਟਕ ਨਾ ਜਾਈਏ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਹਰਣ। ਉਹ ਧਾਗਾ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਵਿਧਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ, ਚੰਗੀ ਬੇਨਤੀ ਨਾਲ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਨਾਰਾਸ਼ੰਸ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਮਨ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ—ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਹੁਨਰ, ਜੀਵਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਜਾਤ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਮੁੜ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਤ ਸਭਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕੀਏ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਦੂਰ ਯਮ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਆਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਉਹ ਚੌਫੇਰੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਉਸ਼ਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ, ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ। ਜੇ ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਭੂਤਕਾਲ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਰਥ-ਹੰਕਾਰੀ ਰਥ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਨਾਸ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਗੀਤ, ਧਨ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਬਣਾਈਏ; ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਲੇ, ਨਾਸ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਈਏ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ; ਗਾਇਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖੇ, ਨਾਸ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਬੁਢਾਪਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਨਾਸ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸੰਭਾਲ; ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ। ਸਾਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ; ਘੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਪਾਲੇ। ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਅੱਖੀ ਮੁੜ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਸਾਹ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਚਿਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ; ਹੇ ਅਨੁਮਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ, ਦਿਵਿਆ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇਣ, ਸੋਮਾ ਸਾਨੂੰ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਦੇਵੇ, ਪੁਸ਼ਣ ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮੁੜ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਨ, ਜੀਵਨ, ਤੇ ਜੋਤ ਸਦਾ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਨਵੀਨਤਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।