ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਰਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਦੋਸਤੋ, ਆਪਸੀ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਉੱਠੋ, ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘੋ। ਆਓ, ਅਜਿਹਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡੀਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ। ਇਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਤੇ ਅਤਿ ਗੂੜ੍ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਸ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਤਿੱਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਪਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਛੜੇ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਚੱਜੀ ਸੋਚ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ। ਉਹ, ਜੋ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਢੰਗ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਘਵਨ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਦਾਸਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਇਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇਰੇ ਝੂਠੇ ਚਲ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅੱਜ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਜ਼ਮਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਹੱਦ ਕੌਣ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ? ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ? ਜਦ ਤੂੰ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਉ, ਦੋਵੇਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਣਾਏ। ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਦੇ ਚਾਰ ਨਾਂ ਭੈਂਸ ਵਿਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ, ਦਿੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਨਾ, ਹੇ ਮਘਵਨ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾਸ ਬਣਾਈ—ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਨਾਲ। ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਨਾਂ, ਦੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਲੁਕਿਆ ਨਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਕਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਭ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਪੁਰਾਤਨ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਪਿਆਰੇ, ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀ, ਪੰਜ-ਪੰਜ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਤ-ਸੱਤ ਕਰਕੇ। ਚੌਂਤੀਹ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਿਆ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਨੋਖੀ ਹੈ। ਚੜ੍ਹਦਾ ਚਾਂਦ, ਜੋ ਕਈਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਧੂੜੀ ਵਾਲਾ, ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਕਵੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖੋ; ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਜਨਮਿਆ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਰ, ਲਾਲ ਰੰਗਾ, ਉੱਕਾ, ਮਹਾਨ, ਵੀਰ, ਪੁਰਾਤਨ। ਉਹ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਰਸਮ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਉੱਭਰੇ। ਏਕਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ। ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਇੱਕ; ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ; ਤੀਜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਨਮਭੂਮੀ 'ਚ। ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰੂਪ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਆਪ ਬਣਾਓ, ਵੱਡੇ ਆਧਾਰ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ ਹੋ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਮੁੜ ਆ ਗਏ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਪੁਰਾਤਨ, ਅਸੀਮ ਨਿਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਏ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਪਿਆ। ਪਿਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਪੁਰਖਾ-ਧਾਗਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਹ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਿਆਂ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਰਾਹ ਤੋਂ, ਯਜਨ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਭਟਕੀਏ। ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਉਹ ਧਾਗਾ ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਕਰਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤਾਣਿਆ ਗਿਆ—ਉਸ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਪਹੁੰਚੀਏ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਨਾਰਾਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਮਨ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਨਿਰਣੈ, ਹੁਨਰ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ, ਦੇਵੀ ਜਾਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਮੁੜ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਤ ਸਭਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕੀਏ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਨਿਯਮ ਵਿਚ, ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਦੂਰ ਯਮ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਹਾਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਮਕਦਾਰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿਚ ਦੂਰ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਵੱਲ ਦੂਰ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਦੂਰ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸੇਬਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਰਿਵਾਇਤ, ਏਕਤਾ, ਤਾਕਤ, ਯਤਨ, ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੋਵੇਂ, ਚੰਗੇ ਭਾਗ, ਅਮਰਤਾ, ਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।