ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਮ ਦੇ ਵਾਹਕ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਅਥਕ ਹਾਂ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਪੰਜ, ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਰਾਹ ਖੋਲ ਸਕਾਂ; ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਵੋ। ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਨਤਾਲੀ ਹੋਰ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਯਜਨ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਕਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਹਾਜ਼ਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਹੋਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲਵੇ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ—ਆਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਘੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸੱਦਾ ਕਾਮਯਾਬ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਦੀ ਲੁਕਵੀਂ ਜ਼ਬਾਨ ਲੱਭ ਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ; ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸੱਦਾ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋਏ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਹੋਮ ਸਵੀਕਾਰਨ। ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਮੇਰੀ ਹੋਮ ਸਵੀਕਾਰਨ—ਉਹ ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉਪਰਲੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ। ਅਸੀਂ ਧਾਗਾ ਵਣੀਏ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੋਸ਼ਨ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਾਗਾ ਟੁੱਟਣ ਨਾ ਦਿਉ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਮਨੂ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਿਆ ਵੰਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਕਰੋ। ਸੋਮਾ-ਭਰੇ ਹੋਏ, ਜੂਆ ਖੋਲੋ, ਪੱਟੀਆਂ ਢੀਲੀਆਂ ਕਰੋ, ਰਸੀਆਂ ਖੋਲੋ ਤੇ ਸਮਤਲ ਕਰੋ; ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਲਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਨੇੜੇ ਲਿਆ। ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਓ, ਉਠੋ, ਪਾਰ ਹੋਵੋ, ਹੇ ਮਿੱਤਰੋ; ਇੱਥੇ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਉ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ ਪਾਰ ਹੋਵੋ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਕਲਾ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ। ਉਹ ਲੋਹਾ ਦੀ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਬਣਾਈ। ਗੁਪਤ ਕਦਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬਛੜਾ ਗਾਂ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸੁਖਮ ਮਨ ਅਤੇ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ। ਉਹ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਗਾਇਕ। ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਜਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਗੂ ਬਣਾਇਆ, ਦਾਸਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਜਦ ਤੂੰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ—ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਤੇਰੇ ਮੋਹ ਨਾ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਣ; ਅੱਜ, ਵੈਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਜਾਂਚ ਲਈ। ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਹੱਦ ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਈ? ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸ ਨੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ? ਜਦ ਤੂੰ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਣਾਏ। ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਚਾਰ ਨਾਮ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਭੈਂਸ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਸਿੱਧ ਕੀਤੇ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਦਿੱਖ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਖਜ਼ਾਨੇ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਹੇ ਮਘਵਨ। ਤੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਦਾਨੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਚਾਨਣ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਧੁਰਤਾ ਮਧੂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਕਹੀ। ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਨਾਮ ਦੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦੇ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਥੰਭਿਆ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਮਕਦੇ। ਵੱਡਾ ਹੈ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਨਾਮ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹੁ-ਕਲਾ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਜੋ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਨਣ, ਪਿਆਰੇ, ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਦੇਵਤਾ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ, ਸੱਤ-ਸੱਤ। ਚੌਂਤੀ-ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਅਪਕ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਚਮਕ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਿਆ, ਪਹਿਲੀ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਤੇਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੋਖੀ ਹੈ। ਚੜ੍ਹਦਾ ਚੰਦ, ਕਈ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਪਰ ਚਿੱਟਾ, ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਿਆ ਕਵੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵੇਖੋ; ਉਹ ਕਲ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲਾਲ, ਬਾਜ, ਜੋ ਵੱਡਾ, ਵੀਰ, ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਨੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਭਿੱਜਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਕਰਮ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਕਰਤਬ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ-ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਸਕ। ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੀਰ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਇੱਕ; ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ; ਤੀਜੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਜਾਓ। ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ 'ਤੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰੂਪ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਬਣਾਓ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ; ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ; ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋਏ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਿਆਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਬੇਅੰਤ ਆਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ, ਸਭ ਜੀਵ ਆ ਗਏ, ਕਈ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਏ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ, ਤੀਜੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲੜੀ ਅਗਲੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਨਾ ਭਟਕੀਏ, ਨਾ ਯਜਨ ਤੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ। ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਧਾਗਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਵਿਧੀਕਾਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਨਾਰਾਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ। ਉਹ ਮਨ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਨਿਸ਼ਚਯ ਲਈ, ਕਲਾ ਲਈ, ਜੀਵਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਦਿਵਿਆ ਵੰਸ਼, ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਮਨ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵ assembly ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕੀਏ।