ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ—ਕਦੇ ਉਹ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਮ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਵਰਨ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ, ਅਗਨੀ, ਯਾਜਕਤਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਹਟ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਇਕਠਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਮਨੁਆ, ਜੇ ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਰੂਪ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸੁਗਮ ਕਰ, ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹੋਮ ਸਮੱਗਰੀ ਪਹੁੰਚਾ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਰਾ ਵੀ ਇਸੀ ਮਕਸਦ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਰਨ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਜ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਆ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨੀ, ਤਾ ਕਿ ਤੂੰ harness ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇਂ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਹੋਮ ਭਾਗ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਦੋਵੇਂ—ਪੂਰਵ ਤੇ ਉਤਰ ਹੋਮ ਭਾਗ—ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇ, ਤੇ ਘੀ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਸਾਰ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਸਾਰ ਮਿਲੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮੰਗੀ। ਤੇਰੇ ਪੂਰਵ ਤੇ ਉਤਰ ਹੋਮ, ਅਗਨੀ, ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ; ਇਹ ਸਾਰੀ ਯਜਨਾ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਣ ਕਰਣ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਿਖਾਉਣ, ਜਦੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਤਾ ਯਾਜਕ ਬੈਠਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹੱਕੀ ਹਿੱਸਾ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਪਸੰਦ ਰਸਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹੋਮ ਲੈ ਜਾਵਾਂ। ਮੈਂ, ਹੋਤਾ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਯਾਜਕ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੋਤਾ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਯਮ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ, ਉਹ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੋਮ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਮ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ। ਅਗਨੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗੁਣਾ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ, ਸੱਤ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਾਂ। ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਜਿੱਤ ਲਵੋ। ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਉਨਤਾਲੀ ਹੋਰ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਦੇ, ਕੁਸ਼ ਬਿਛਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਹੋਤਾ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਦੈਵੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇਵੇ; ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਹੋਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲਵੇ; ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ—ਆਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ। ਅੱਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਕਾਮਯਾਬ ਕੀਤੀ; ਸਾਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਲੁਕਵੀਂ ਜੀਭ ਮਿਲ ਗਈ। ਉਹ ਆਇਆ, ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਮੰਡਿਤ; ਅੱਜ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਬੋਲ ਉਚਾਰਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਪੰਜ ਲੋਕ, ਮੇਰੀ ਹੋਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਪੰਜ ਲੋਕ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਹੋਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖੋਂ ਬਚਾਏ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਉੱਤਲੇ ਦੁੱਖੋਂ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਾਗਾ ਬੁਣੋ; ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਧਾਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਟੁੱਟੋ ਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ; ਮਨੁ ਵਾਂਗ, ਦੈਵੀ ਜਾਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰੋ। ਸੋਮ-ਪੂਰਨ ਲੋਕੋ, ਜੋਤ ਹਟਾਓ, ਪੱਟੀਆਂ ਢੀਲੀਆਂ ਕਰੋ, ਰੱਸੇ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਠੀਕ ਕਰੋ; ਅੱਠ ਚੱਕਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚਲਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਨੇੜੇ ਲਿਆ। ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ—ਇਕਠੇ ਹੋਵੋ, ਉਠੋ, ਪਾਰ ਕਰੋ, ਦੋਸਤੋ; ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੋ ਜੋ ਮਦਦਗਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਪਾਰ ਲੰਘੋ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਕਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਪਾਤਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਕੱਟਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਹ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਬਣਾਈ। ਗੁਪਤ ਪੈਰਾਵੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸੁਖਮ ਮਨ ਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ। ਉਹ, ਸਦਾ ਭਲਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਜਦੋਂ ਕੰਪਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਦਾਸਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੀ, ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਤੇਰੇ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਅੱਜ ਦਾ ਵੈਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਹੱਦ ਕੌਣ ਪਹੁੰਚਿਆ? ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ, ਇੰਦਰ? ਜਦ ਤੂੰ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਣਾਏ। ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਦੇ ਚਾਰ ਨਾਮ ਮਹਾਂ-ਭੈਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨਾਲ, ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਕੀਤੇ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਵਿਖਣ ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਾ ਟਾਲ, ਮਘਵਨ। ਤੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਰੱਖੀ, ਜਿਹੜੇ ਨੇ ਮੀਠਾਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਸਿਫਤ, ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ, ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਚਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਨਾਮ ਦੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦਾ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਥਾਮਿਆ, ਮਘਵਨ, ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੁਕਿਆ ਨਾਮ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਬਹੁ-ਕਲਾ ਵਾਲਿਆ, ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਪਿਆਰੇ, ਪੰਜ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਕਰਕੇ, ਸੱਤ ਸੱਤ ਕਰਕੇ। ਚੌਂਤੀਹ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਿਆ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਤੇਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ। ਚੜ੍ਹਦਾ ਚੰਦ, ਕਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਪਰ ਚਿੱਟਾ, ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਕਵੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖੋ; ਉਹ ਕੱਲ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਅੱਜ ਹੀ ਜੰਮਿਆ। ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲਾਲ, ਬਾਜ, ਜੋ ਮਹਾਨ, ਵੀਰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ। ਉਹ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ barsaat ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਕਰਮ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਉੱਠੇ। ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਸਭ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਨਾਸ਼ਕ, ਸਭ-ਚੇਤਨ, ਰਾਜਾ। ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ, ਨਾਇਕ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਤੇ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਇੱਕ; ਉਹ ਤੇਰਾ, ਦੂਜਾ; ਤੀਜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ। ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ ਕਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ। ਤੇਰਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰੂਪ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਆਪ ਬਣਾਵੇਂ, ਵੱਡੇ ਆਸਰੇ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ, ਹੋਤਾ, ਦੇਵਤੇ, ਯਜਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਰੂਪਾਂ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁੰਦਰ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਵਾਹਮਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।