ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਦਿ-ਪੁਰਖ ਦਾਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ-ਪੁਰਾਣਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸाक्षੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ‘ਇੰਦਰ’ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਤੇਜ਼, ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਤਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧਰਯਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਦਾਸਯੂ ਨੂੰ ਆਰਯ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਵਾਸਤੇ, ਉਸਨੇ ਵੇਤਸੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਕੁਤਸਾ ਅਤੇ ਸਮਦਿਭਾ ਵਾਸਤੇ ਤੂਗਰਾ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਯਜਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ। ਸ੍ਰੁਤਰਵਨ ਵਾਸਤੇ ਉਸਨੇ ਮ੍ਰਿਗਯਾ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ ਸੀ। ਨਿਮਰ ਵੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਵਿਆ ਵਾਸਤੇ ਪੜਗ੍ਰਭੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਸੰਘਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਉਸਨੇ ਨਵਵਾਸਤਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨਾਂ ਦੇ ਦਾਸਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਪੱਥਰ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਦਾ, ਉਹ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਨਾਹੁਸ਼ ਹੈ, ਨਾਹੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਨਵਾਈ। ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿੰਨ੍ਹੇ ਨਵੇਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਉਹ ਸੱਤ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤਕ ਤਵਸ਼ਟਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲ ਸਕਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਦੂਧ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਥਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਧੂ, ਸੋਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾ, ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਹਰੀਵਾਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਜਿਹੜਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਵਨ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ, ਲਈ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਉਚਾਰੋ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਯਸ਼, ਜਿਸਦੀ ਵਿਰਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰੋ। ਉਹ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਹਰ ਕੰਮ, ਹਰ ਇਨਾਮ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਕੌਣ ਹਨ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਜੋ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਰਾਜ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ? ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ। ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਸਲਾਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਵੱਡੇ ਯਜਮਾਨ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਮਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੀ ਆਹੂਤੀਆਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਪਾਤ੍ਰਾ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਕਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਾਣੀ ਉਚਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਯਾਜਕ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਤੁਤੀਆਂ ਰਚੀਆਂ, ਦਬਾਈ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ, ਪੁਰਾਤਨ ਬੀਜ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਉਹ ਹੈਂ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵੇਖੇ। ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅੱਗਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ। ਯਮ, ਅਦਭੁਤ ਤਜਸਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਵਰੁਣ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਦਰੀਪਣ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਾਇਆ। ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ, ਅੱਗਨੀ, ਇਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ। ਮਨੁ ਆਵੇ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਸਹੀ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਆਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਬਣਾਵੇ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਅੱਗਨੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਰਾ ਵੀ ਏਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲੇ, ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਰਸਤਾ ਫੋਲੋ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੂਰ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ harness ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇਂ। ਫਿਰ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਹੂਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਦੋਵੇਂ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਤੇ ਅੰਤਮ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ। ਘੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਰਸ, ਬੂਟਿਆਂ ਦਾ ਰਸ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿਓ। ਤੇਰੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤੇ ਅੰਤਮ ਆਹੂਤੀਆਂ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਯਜਨਾ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਥੇ ਸਿੱਖਾਉਣ, ਜਦ ਚੁਣਿਆ ਹੋਤਾ ਯਜਨਾ ਲਈ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹੱਕ ਦਿੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨਪਸੰਦ ਰਸਤੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਹੂਤੀ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਾਂ। ਮੈਂ, ਹੋਤਾ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਲਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੇਰਾ ਪਾਦਰੀ ਯਜਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਹੂਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੋਤਾ, ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਯਮ ਕੋਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਹੂਤੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਹੂਤੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਥਾਹ, ਕਈ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ। ਅੱਗਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪੰਜ-ਗੁਣਾ, ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ, ਸੱਤ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਵਾਂ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਜਿੱਤ ਲਵੋ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਉਨਤਾਲੀ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ, ਕੂਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਤਾ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਦੈਵੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਹੋਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲਵੇ। ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਹੋਈਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਣ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਘੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ। ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਆਮੰਤ੍ਰਣਾ ਸਫਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ। ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਜੀਭ, ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੱਭ ਲਈ। ਉਹ ਆਇਆ, ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਵਿਚ ਲਿਪਟਿਆ। ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਆਮੰਤ੍ਰਣਾ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਬੋਲ ਉਚਾਰਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਲੇ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਪੰਜ ਲੋਕ, ਮੇਰੀ ਆਹੂਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਪੰਜ ਲੋਕ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਆਹੂਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੋਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਧਾਗਾ ਬੁਣੋ; ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚਮਕਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੱਤੋ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਮਨੁ ਵਾਂਗ, ਦੈਵੀ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰੋ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਜੂਅਤ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਪੱਟੇ ਢਿੱਲੇ ਕਰੋ, ਰੱਸੇ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਕਰੋ। ਆਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਿਜਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਸਦਾ ਲਈ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਰਹੀ।