ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਰਹੇ। ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੰਤਾਨ ਦਿਣ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠਾ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਤ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਹੀ ਧਨ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਮ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਭਟਕਦਾ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਭੀ ਉਸ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਇਆ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਭੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਉਸੀਜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਆਗੂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਵਿਚਾਰ, ਤੇਜ਼-ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਥਕ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਾ। ਉੱਥੋਂ, ਉਹ ਘਰ-ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਜੋਤਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਮਰਦੀਆਂ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੂੰਜਦਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਕੰਬਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਆਯੁ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਅਗਨਿ, ਪਾਣੀਆਂ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁ ਲਈ ਪੂਜਨਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਨਯੋਗ ਬਣਾਇਆ, ਅਗਨਿ! ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦਿਵਯ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾਂ ਦੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ। ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ, ਤਾਕਤ, ਚੰਗੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਤਾ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਧਨ ਦੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਯ, ਵੱਡਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਡੂੰਘਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਧਨ ਦੇ। ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਲਾ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਧਨ ਦੇ। ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਵੀਰਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਤੂ ਫੌਜਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਜਿੱਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਧਨ ਦੇ। ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਰਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਗਿਰਸ, ਜਿਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਧਨ ਦੇ। ਮੇਰੇ ਭਜਨ, ਗਾਇਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੈਣ ਲਈ। ਮਨ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਧਨ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ, ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਆਸਰਾ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਧਨ ਦੇ। ਇੰਦਰ ਆਪ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਪੁਰਾਤਨ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ। ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਹੀ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਰੋਕ, ਅਥਰਵਣ ਦੀ ਤਾਕਤ। ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਗਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਉੱਤੇ। ਮੈਂ ਉੱਚੇ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਰਦਾਂਗੀ ਦਿੱਤੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਦਧੀਚੀ ਅਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।" "ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਜਰ ਬਣਾਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅਜੇਅ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਧਨ—ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਸੋਨਾ—ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਭਜਨ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਢੇਰੀ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ, ਇੰਦਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮੌਤ ਅੱਗੇ ਝੁਕਿਆ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਲਈ ਮੰਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪੂਰੂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਜਦ ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਜਰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਚੁਣੌਤੀ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਵੈਰੀ, ਤਾਕਤਵਰ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਤੇ ਨਾ ਝੁਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੈਂ ਇੱਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਨੇਕਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਵੱਧ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥਰੈਸ਼ਰ ਵਾਂਗ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ?" "ਮੈਂ ਗੁੰਗੁ ਅਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਰਾ-ਵਧ ਵਾਂਗ ਪਾਲਿਆ। ਪਰਣਯਾ ਜਾਂ ਕਰੰਜਾ ਵਿਰੁੱਧ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਵਰਤਰਾ-ਵਧ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ।" "ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰੇ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਤੇ ਭਜਨਯੋਗ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਸੋਮਾ ਇੱਥੇ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੌਂ-ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਅੰਦਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ ਜਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਵਤਾ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਬਣਾਉਣ, ਅਜੇਅ, ਅਜੇਤ, ਅਪਾਰਜਿਤ।" "ਮੈਂ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਾਂ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਭੀ। ਮੈਂ ਦੋ ਤੇਜ਼, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ। ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਵਜਰ ਦਿੱਤੀ।" "ਮੈਂ ਅਟਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਵਧਰਿਆਸ਼ਵਾ ਦਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਸਯੂ ਨੂੰ ਆਰੀਅਨ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।" "ਪਿਉ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਵੈਤਸੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਕੁਤਸਾ ਅਤੇ ਸਮਾਦਿਭਾ ਲਈ ਤੁਗਰਾ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਲਈ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੁਤਰਵਨ ਲਈ ਮ੍ਰਿਗਯਾ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਮੰਗੀ। ਮੈਂ ਨਿਮਰ ਵੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਸਵਿਆ ਲਈ ਪਡਗ੍ਰਭੀ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕੀਤਾ।" "ਮੈਂ ਹੀ, ਵਰਤਰਾ-ਵਧ ਵਾਂਗ, ਨਵਵਾਸਤਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥਾ ਨਾਮਕ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੈਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਪੀਸਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।" "ਮੈਂ ਸੱਤ-ਗੁਣਾ ਨਹੁਸ਼ਾ ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ। ਮੈਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਨਵਾਈ। ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਨਿਨਿਆਣਵੇਂ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।" "ਮੈਂ, ਬਲਦ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਸੰਭਾਲੀਆਂ, ਜਦ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਿਆ। ਗਾਂ ਦੇ ਥਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਕੀਮਤੀ ਦੁੱਧ, ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤੱਬ, ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਤਾਕਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।