ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਰਸ ਦੀ ਤੀਬਰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ। ਇੰਦਰ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਰੱਖੀ, ਉਸ ਦਯਾਲੂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸਦੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਦੂਰ ਭਜਾਇਆ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜੌ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦਿੰਦਾ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ। ਤੀਬਰ, ਪ੍ਰਚੁਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮਰਸ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਮਘਵਾਨ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ। ਇੰਦਰ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਹੋਏ ਕੰਮ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਧਨ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਵੈ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਦੂਰਲੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਪਿੱਛੋਂ, ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸਮਰਸ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਵਾਂ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇੰਝ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਮਘਵਾਨ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ; ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਇੰਦਰ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਆ ਬੈਠ, ਤੇ ਇਹ ਸੋਮਾ ਤੇਰਾ ਪਾਨ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਨਦੀ ਦੇ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਉਸਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਸੁੰਦਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਖੁਸ਼ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੇਜ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੋਏ ਕੰਮ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ। ਉਸਦੇ ਵਿਰਲੇ ਬਲ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਂ ਨਵਾ ਤੁਲ ਨਹੀਂ। ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਵੰਡਿਆ, ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਤੀਬਰ ਸੋਮਰਸ ਨਾਲ ਤੀਖੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਵਿਆ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਜੌ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀੜਦਾ, ਮਘਵਾਨ ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲੱਭਦਾ। ਕੁਹਾੜੀ ਚਮਕਦੀ ਰਹੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਗਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਲੇ ਦੇਵਤਾ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ, ਦੂਰਲੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਪਿੱਛੋਂ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੇਵੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆਉਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ। ਉਸਦਾ ਰਥ ਚੰਗਾ ਬਣਿਆ, ਘੋੜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਹਥ ਵਿਚ ਵਜ੍ਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜੇ, ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਆ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਟੀਮ, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਲਿਆਵੇ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਜੁੜੋ ਜੋ ਪਾਤਰ ਰੱਖਦਾ, ਜੋ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਤੰਭ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਫੜੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੋ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੋ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਸਦਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੋਮਧਾਰੀ, ਆ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਪਾਤਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਦਮ੍ਯ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਵੱਸ ਸਕਦੇ। ਦੂਰਲੇ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਹੋ ਜਾਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਜੋੜਨ ਔਖੇ ਹਨ, ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਕਾਰਜ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਬਤ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਥਿਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਕਾਸ਼ ਗੱਜਿਆ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹਿਲ ਗਿਆ। ਗਿਆਨੀ, ਸਿੱਧਾ ਹੋ ਕੇ, ਫੈਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਸਤੁਤੀ ਗਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗੀ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਖੁਰ ਤੋੜਦਾ। ਇਸ ਪੀੜਨ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ, ਆਹੁਤੀ ਵਿਚ, ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣਾ। ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ ਨਾਲ, ਦੂਰਲੇ ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ। ਅਸੀਂ, ਅੱਗੂ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਪਿੱਛੋਂ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੇਵੇ। ਅਗਨਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ; ਦੂਜਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ। ਤੀਜਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੁੰਦਾ; ਸਵੈ-ਜੰਮੇ ਉਹਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਲੁਕਿਆ ਨਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਉਹ ਸਰੋਤ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਥੋਂ ਤੂੰ ਆਇਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਵੈ-ਜੰਮਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੁੰਦਾ; ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਥਣ ਹੈਂ। ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਖੜਾ ਹੈਂ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਅਗਨਿ ਗੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ; ਧਰਤੀ ਹਿਲੀ, ਬੂਟੇ ਸਜ ਗਏ। ਅਚਾਨਕ ਜੰਮਿਆ, ਚਮਕਿਆ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੋਇਆ; ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋਂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਾਤਾਰ ਹੈ, ਧਨ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ। ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਦਾ ਧਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ; ਜੰਮ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਭਰ ਦਿੰਦਾ। ਉਸਨੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹੈ। ਉਹ ਧੂੰਆਂ ਛੱਡਦਾ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ। ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵਿਆਪਕ ਫੈਲਦਾ, ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਚਮਕਦਾ। ਅਗਨਿ, ਦੋ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਅਮਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੰਮਿਆ। ਅੱਜ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਹੁਤੀ ਤੁਸੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਪਿੰਢ, ਉਹ ਲੈ ਜਾ, ਧਨਵਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਤੱਕ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ, ਵੰਡ। ਸੂਰਜ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਅਗਨਿ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਉਹ ਬਣਦਾ, ਜੰਮਣ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਪੁਰਦ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸਿਜ਼ਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਘੇਰਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜੋਤ, ਯਜਮਾਨਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਰਹੀ।