ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਨਾ ਰਹੇ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।” ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਨੰਤ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੰਧਯੁ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ, ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੀ, ਅਤੇ ਪੁਰੰਧੀ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਜਨਮ ਦਿਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਖੇਲਾ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਾਇਆ, ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਦੌੜ ਲੱਗਣ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੇਭਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਿਭੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤਪਦੇ ਸਨ, ਸੱਤ ਵਧ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਪੇਦੂ ਨੂੰ ਨੌਣ ਗੁਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਨੱਬੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਲਾਮਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲਾ ਸਾਥੀ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਤ ਪੂਰਤੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਬੁਰੀ ਘੜੀ, ਕੋਈ ਡਰ, ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਸ ਰਥ ਤੇ ਆਓ, ਜੋ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਭੂਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਨ, ਨਵੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਜਿੱਤੂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਸੀਂ over ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਭੇੜੀਏ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਫੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਗੂਆਂ ਨੇ ਰਥ ਬਣਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੁਭਾਗ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ ਹਰ ਸਵੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਰ-ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੈਭਵ ਅਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?” ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਵੇਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਕਿੱਥੇ ਵੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧਵਾ ਆਪਣੇ ਦੇਵਰ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਕੰਪਦੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਘਰ-ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ? ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸੋਮ ਭੇਂਟ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋ? ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਮਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਾ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, “ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਿਨ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੋ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਆਵੋ, ਘੋੜਸਵਾਰ, ਰਥੀ, ਯੋਗਯੋ।” ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਰਥ ਘੁਮਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਤਸਾ ਗਾਇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਠੇ ਉਪਹਾਰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਔਰਤ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਕੋਈ ਲੋੜਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੁ, ਵਸ਼ਾ, ਸਿੰਜਾਰਾ ਅਤੇ ਉਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾਇਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਹਿੰਮਤ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸ਼ਯੁ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਵਿਧੰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਅਤੇ ਸੱਤ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਬਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਢਲਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੌਦੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਦਰਿਆ, ਖੱਡ ਵਾਂਗ, ਵਗਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ ਵੀ ਉਸਦੇ ਢਲਕਣ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਉਂਦੇ ਲਈ ਲੋਕ ਰੋਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਤੇ ਵਿਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਲੰਮਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ—ਕੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਉਸ ਪਿਆਰੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਬਲਵਾਨ, ਬੀਜਦਾਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੀਏ—ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਰਪਾ ਆਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰੱਖਿਆਦਾਰ ਬਣੋ, ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ, ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ—ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਹੇ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲਿਆਓ। ਰਸਤਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਓ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਦਿਓ, ਮੰਦ-ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਅੱਜ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਕਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਕਿੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੇ ਹੋ? ਕਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇ ਘਰ ਗਏ ਹੋ—ਕਿਸ ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਂ ਕਿਸ ਯਜਮਾਨ ਦੇ? ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਬਹੁਤ ਸਿਮਰੇ ਹੋਏ, ਭਜਨ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ-ਪਹੀਏ ਰਥ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਚੱਕਰ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਭਜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਨਾਸਤਯਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਯਜਨਾਂ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਚੰਗਾ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਹੋ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਮ ਭੇਂਟ ਤੁਸੀਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਕਾਰੀਗਰ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਲਈ ਉਚਿਤ ਭਜਨ ਉਤਪੰਨ ਕਰੋ। ਹੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ, ਬੋਲ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੋਮਾ ਲਈ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਦੁੱਧ ਦੁਹਣ ਨਾਲ ਗਾਂ ਲੱਭੋ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਜਗਾਓ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਓ। ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਟਕਾ ਉਲਟਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਵੀਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਭੋਗੀ? ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਭੋਗਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਹੇ ਸ਼ਕਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲੇ। ਲੋਕ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਲ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਵੀ ਭੇਂਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੋੜੀਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ। ਜੋ ਵੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੋਮ ਭੇਂਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਨ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਜਾਵੇ, ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਉਸ ਅੱਗੇ ਨਿਵਣ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੌ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਿਓ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵੱਡੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮਾਂ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮਘਵਾਨ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਜੋ ਸੋਮ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਹੜੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਲੱਭਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ, ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ, ਜੌ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹੁਤ-ਸਿਮਰੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਦੂਰਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ ਅੱਗੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਵਾਏ। ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਮਘਵਾਨ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਕੇਵਲ ਤੁਹੀ, ਹੇ ਬਹੁਤ-ਸਿਮਰੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋ। ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਇਹ ਸੋਮ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਨ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਾਧੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਨਦੀ ਦੇ ਚੈਨਲ ਵਿਚ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਉਪਕਾਰ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।