ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਹੋਣ ਅੱਗੇ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਭੂਰੇ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ, ਅਜਿਹੇ ਲਗਦੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਾਲ ਕੁਝ ਆਖ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਜੂਆਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਕੀ ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਿੱਤਾਂਗਾ?" ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਖੁੰਝੀਆਂ ਨਾਲ ਜੂਆਰੀ ਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਉਹ ਸੜਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁੰਡੇ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੂਆਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਚਵੰਜਾ ਤਿੰਨ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਵਰਗੇ, ਖੇਡਦੀ ਹੈ। ਜੰਗੀ ਵੀ ਜੂਆਰੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦੇ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਸੇ ਥੱਲੇ ਵੀ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਵੀ ਉੱਡਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੱਥ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੱਥ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਠੰਢੇ ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਮਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੂਆਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਛੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਘਰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, "ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਕਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਡਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਨ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਲਲਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਖੇਡ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜੂਆਰੀ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਪਹਿਲਵਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ।" ਜੂਏ ਨਾਲ ਨਾ ਖੇਡੋ; ਖੇਤ ਜੋਤੋ, ਧਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਵੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਮਝੋ। ਉੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਹਨ, ਜੂਆਰੀ, ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਾਵਿਤਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੇਖੋ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਾ ਆਓ। ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਵੈਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇ; ਜੂਏ ਦੀ ਲਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਅਗਨੀਆਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਮਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਤੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਆਜ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਵੇ। ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ; ਤਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ਼ਾ, ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬਖ਼ਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹੇ, ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਚਮਕਣ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਚੱਲਣ; ਅੱਗ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭੜਕੇ; ਅਸ਼ਵਿਨ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਜੋੜਣ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤਰ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਧਨ ਦੀ ਮਾਂ, ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਬਾਤ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਾਸਮਝੀ ਨਾਲ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹੋ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਆਓ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਭਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਉਣ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬਚਾਓ। ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਪੂਸ਼ਣ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਭਲੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ, ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਆਸਰਾ ਦੇਣ; ਪਸ਼ੂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਭਲਾਈ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਆਸਰੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਗਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ; ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ—ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਹੋਈਏ। ਮੈਂ ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ, ਪਹਾੜ, ਪਾਣੀ, ਆਦਿਤਿਆ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ; ਦੁੱਖ ਤੇ ਵੈਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਉਣ; ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਅਦਿਤੀ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਅਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਪੱਥਰ ਦੀ ਧੁਨ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਖ਼ਰਾਬ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਸਭ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਛਾਂਹ ਪਾਈਏ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਇਲਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਮ ਗਾਵੇ; ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੀ ਹੋਈ ਆਹੁਤੀ ਸਾਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਨਾਮ ਮਿਲੇ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਰੇ, ਅਸੀਂ ਜੀਵਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਵੀਂਏ; ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਤ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਣ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਣੋ; ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਉ; ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ, ਧਨ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਨਾਮ—ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਧਨ ਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ—ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ, ਜਗਾਏ ਹੋਏ ਅਗਨਿ ਦੀ ਛਾਂਹ ਪਾਈਏ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ; ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹੀਏ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ, ਵਰੁਣ ਦੇ, ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਭਾਗ, ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਨਾਮ ਤੇ ਅਚੰਭੀ ਦੌਲਤ ਦਿਉ। ਸਾਵਿਤਰ ਪਿੱਛੋਂ, ਸਾਵਿਤਰ ਅੱਗੋਂ, ਸਾਵਿਤਰ ਉੱਤੇ, ਸਾਵਿਤਰ ਹੇਠਾਂ—ਸਾਵਿਤਰ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਲਾਈ ਦੇਵੇ, ਸਾਵਿਤਰ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਉ; ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ-ਜਨਮੇ ਚਾਨਣ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ। ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਦਿਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਣ; ਜੋ ਕੁਝ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਜਾਂ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਰ ਥਾਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲਗਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਜੂਏ ਦੀ ਲਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅਗਨਿ, ਉਸ਼ਾ, ਸਾਵਿਤਰ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਰੁਤ, ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਰਹੇ।