ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇਕ ਲਹਿਰ, ਜਿਹਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਉਹ ਲਹਿਰ ਸਰੋਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ, ਧਾਗਾ ਵਾਂਗ ਬੁਣਦੀ ਹੋਈ ਵਗਦੀ ਜਾਂਦੀ। ਦਰਿਆਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੋ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਗਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਯੋਗ ਯਜਨ ਭਰੋ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਰੋ। ਸੱਚ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ-ਚੁੱਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ। ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੱਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮਾਣ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਘਿਉ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਲੈ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾਓ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਕੇ। ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਪਾਣੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਯਜਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਰਦਾਨਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀਏ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈਏ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਨਵ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਫੜੇ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਪਾਲੂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਸੀਂ ਦਾਨੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵਰਗਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਵੀਤਾਰ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗਾ ਜਾਂ ਆਰਯਮਨ ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਈਆਂ ਨਾ ਰੋਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦੇ, ਤੇ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਉਪਜਾਊ ਹੋਵੇ ਜਿੰਨੀ ਸਵੇਰਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤਾਕਤਵਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਥੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੋ ਹੀ ਆਹਾਰ ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ ਗਈ? ਉਹ ਅਟੱਲ, ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ; ਕਈ ਦਿਨ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਆਗੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ; ਇੱਕ ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਚਮੜੀ, ਇੱਕ ਛਾਣਣੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਤਪਸ਼ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਜਦ ਰਥਵਾਹ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਚਲ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਗਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰੰਭਦੀ ਸੀ ਜਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਣਵ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਆਵਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਲਈ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਹੁਣ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਆਉਣ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੋਵੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਜਗ੍ਹਾਵਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੋਹਣੇ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਜੋੜੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਥੇ ਗਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਝੁੰਡ ਦੀ ਮਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸੱਤ-ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਤੁਰਵਣੀ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਕੇਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਬੁਢ਼ਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ ਸ਼ਹਿਦ ਵਗਾਓ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। ਇੰਦਰ, ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਅੱਗੀ, ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜੋ ਖੇਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਪਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਲਾਭ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਜੀਊਂਦਾ ਨੇ ਇਹ ਭੋਜਨ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ; ਦਾਨੀ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਕੁਰੂਸ਼ਰਾਵਣ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਦਾਨੀ ਦਾਤਾ ਬਣਨ; ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ; ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਬਿਨਾ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ; ਕਾਨੂੰਨ-ਰਹਿਤ ਦੀ ਚੀਖ ਉਠੀ ਸੀ। ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਨੂੰ। ਲਾਚਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਨੰਗਾਪਣ ਸ਼ਰਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕੰਬਦਾ ਹੈ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ। ਚੂਹਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਗਾਇਕ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਵਿਖਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾ। ਮੈਂ ਕੁਰੂਸ਼ਰਾਵਣ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤ੍ਰਾਸਦਸਯੂ, ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ੀ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਜਿਸਦਾ ਰਥ ਤਿੰਨ ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਉਪਮਾਸ਼੍ਰਵਸ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਖੇਤ ਨੂੰ ਉਪਜਾਊ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਪਮਾਸ਼੍ਰਵਸ, ਮਿਤ੍ਰਾਤਿਥੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਅਮਰਾਂ ਜਾਂ ਮਰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਦਾਨੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇ। ਕੋਈ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਸੌ ਜਾਨਾਂ ਹੋਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੋਂ ਉਪਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਜੋੜ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜੂਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਭੀਦਕਾ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਪਾਸੇ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਜਵਤ ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਚੁਸਤ ਪਾਸੇ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ (ਪਾਸੇ) ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਡਾਂਟਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰੁਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੱਸ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂਂ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਕੰਮ ਕਰ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਜੂਏ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਹੋਰ ਲੋਕ, ਜੋਮਾਣ ਵਾਲੇ ਜੂਆਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਟ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਤੇ ਭਰਾ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਉਹ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ, ਇੰਦਰ, ਧਰਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ, ਗਿਆਨ, ਯਜਨ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਸਲ ਰਾਹ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਕਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਕਦੇ ਉਚੇਤ ਕਰਮ, ਤੇ ਕਦੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।