ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ ਸਾਫ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜਾ ਸੀ, ਉਹ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਯਗ੍ਯਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਅੰਗਿਰਾਸਾਂ ਨੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੋਨੋਂ, ਜੋ ਲੱਡਲ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਥ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯਗ੍ਯ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਾਸਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ। ਫਿਰ, ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਯਗ੍ਯਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਕਾਵਿਆ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਆਉਣ; ਆਓ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਸਤਾਨ ਲਈ ਫੈਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਗਗਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਥਰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। "ਇਹ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਓ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ—ਆਓ!"। ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯਗ੍ਯਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਕਾਤਲ; ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਗੀਤ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ; ਪਥਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਓ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਅਮਰਤ ਦਾ ਆਨੰਦ। ਚਮਕਦਾਰ ਨਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।" ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਗੀਤ ਗਾਓ; ਪ੍ਰੈੱਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰਿਆ ਸੋਮਾ, ਓ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਹੀ ਮੌਤਲਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਹੈ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। "ਕਦੋਂ ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਸੁਣੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ?" ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਬਹੁਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਓ ਇੰਦਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ, ਬਹਿਬਰ ਪਾਣੀ ਪੀਏ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਗਰਜ ਅਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਧਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ; ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਉਹ ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਹੀ ਹੈ। ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਤਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ। ਉਥੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਤਰ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। "ਅੱਜ ਕੌਣ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਯੂਕ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ? ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ?" "ਕੌਣ ਖੋਜਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਹਾਜ਼ਿਰ ਹੈ, ਕੌਣ ਨੇੜੇ ਹੈ? ਕੌਣ ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਕੌਣ ਧਨ ਲਈ, ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਕੌਣ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਐਲਾਨ ਕਰੇਗਾ?" "ਕੌਣ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਪਾਂ, ਘੀ, ਲੱਡਲ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਤੁਰੰਤ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ?" "ਤੂੰ ਹੀ, ਓ ਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ, ਓ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਮੌਤਲਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੇਰੇ ਦਾਨ, ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਓ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਟੁੱਟੇ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਧਨ ਦੇ ਮਾਪ ਦਿਓ, ਓ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖਾ।" ਜਦੋਂ ਰੂਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰੁਤ, ਜੋ ਕਿ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੋ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਹੀਰੋਜ਼ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ। ਉਹ, ਜੋ ਛਿੜਕਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਰੂਦਰਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੀਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਂਵਾਂ ਨੇ ਮਹਿਮਾਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਹਰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਮੱਖਣ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਰੁਤ, ਜੋ ਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਬਾਹੂ ਸਾਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਟਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸੋਚ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਜ਼, ਓ ਮਰੁਤ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਿਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਹੀਰੋਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਟੋਲੀ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਿਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਓ ਮਰੁਤ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪਥਰ ਨੂੰ ਟੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਲਾਲ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਦੀਆਂ ਫਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਿਖੇਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। "ਸੱਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ; ਓ ਮਰੁਤ, ਚੁਸਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਚੌੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੋ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਓ ਮਰੁਤ, ਮਿੱਠੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵਿੱਚ।" ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਆਸਨ ਬਣਾਇਆ; ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਚੱਲੇ, ਉਹ ਬੁੱਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਆਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੇ। ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਯੋਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਯੋਧੇ, ਮਰੁਤ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਖੌਫਨਾਕ ਰੂਪ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੇ ਸੁਨਹਿਰਾ ਬਿਜਲੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਨਾਰੇ ਸਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਆ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਬਦਲ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਫਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਓ ਦਾਨੀ ਮਰੁਤ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬਾਜ਼ਾ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੋੜੇ ਹੋਏ ਬਦਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਆਸੇ ਗੋਤਮ ਲਈ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦੇ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਵੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ, ਓ ਮਰੁਤ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਓ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਯੋਧੇ ਪੁੱਤਰ।" ਉਹ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤ, ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਸਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਹੈ। "ਚਾਹੇ ਯਗ੍ਯਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਓ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੇ ਧਾਰਕਾਂ, ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਓ ਮਰੁਤ, ਸੱਦਾ ਸੁਣੋ।" "ਜਿਸ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਲਦਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੋਨ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਉਸ ਹੀ ਹੀਰੋ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਪ੍ਰੈੱਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੋਮਾ ਆਸਮਾਨੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਾਜ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।