ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਾਤਰਾ ਚੜ੍ਹਾਈ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਾਨੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਥ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਭਗਤਿ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਭਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਦੇ ਧਾਰਕ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ। ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉ। ਸੁਨਹਿਰੀ, ਸੁੰਦਰ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਦਾ ਰਸ ਭਰੋ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਜਲਾਂ ਵੱਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁੱਚਾ, ਫੇਂਕਾ ਹੋਇਆ ਰਸ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਜੋ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਨਿਚੋੜੋ। ਉਹ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਇੰਦਨ ਦੇ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦਿਓ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧੀ। ਉਹੀ ਸੋਮਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਜਲਾਂ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮੇ ਨੂੰ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਣ। ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮਨ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਤੇ ਜਲਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬੰਦ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਹੇ ਜਲੋ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਨੀ ਭਰੋ। ਉਸ ਲਈ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਭਰੋ। ਹੇ ਜਲੋ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਰਸ, ਹੇ ਨਦੀਆਂ, ਚਲਾਓ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਸਰੋਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਧਾਗਾ ਬੁਣਦਾ ਹੋਇਆ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੁਣ ਦੋ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲਦੀਆਂ—ਹੇ ਨਦੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਇਕੋ ਥਾਂ ਵੰਡਦੇ ਹੋ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਭਰੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਭਰੋ। ਸੱਚ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ; ਸਾਡੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਜਲੋ। ਹੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਲਿਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੱਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋ; ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਦਿਓ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਜਦ ਜਲਾਂ, ਘਿਉ, ਦੂਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਵਹਿੰਦੀਆਂ—ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਲਾਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ, ਦੋਸਤੋ। ਸੋਮੇ ਦੀ ਭੇਟ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਕੇ। ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਜਲਾਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਸਫਲ ਹੋਈ ਹੈ। ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀਏ, ਤੇ ਹਰ ਬਿਪਤਾ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਕੋਈ ਵੀ ਨਰ ਅਨੈਤਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਹ ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਧਨ ਲੱਭੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਸੂਝ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਫੜੇ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਭਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਪਾਲੂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਸੀਂ ਦਾਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵਰਗੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗਾ ਜਾਂ ਅਰਯਮਨ ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਂ ਨਾ ਰੋਕੇ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਤੇ ਐਸਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਉਪਜਾਊ ਹੋਵੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਵੇਰਾਂ; ਜਦ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਪੁਰਾਤਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਥੀ ਇਕੋ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਕਿਹੜਾ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਰੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣੀ? ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਟੱਲ, ਮਹਾਨ ਆਧਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ; ਅਨੇਕ ਦਿਨ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਬੁੱਢੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਵੱਡਾ; ਸਾਂਡ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਚਮੜਾ, ਛਾਣਣੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਜਦ ਰਥਵਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਚਲਾਂ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੰਭੀ, ਜਦ ਬਛੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਣ੍ਵ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਆਵਾ, ਜੇਤੂ, ਨੇ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਨੇਰੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਹੁਣ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਣ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਚੁੱਕੋ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇ, ਅਦਭੁਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲਿਜਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਉੱਚੇ ਜੋੜੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਣ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਝੁੰਡ ਦੀ ਮਾਂ, ਪੁਰਾਤਨ, ਸੱਤ-ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਤੁਰਵਣੀ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਅੱਗਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਭਰੋ। ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਜਾਣ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਉਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜੋ ਖੇਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਪਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਭਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਜੀਉਂਦੇ ਨੇ ਇਹ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ; ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਧ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਵਧਾਪਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ; ਦਾਨੀ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਕੁਰੁਸ਼ਰਾਵਣ, ਬਹੁਤ ਉਪਹਾਰ ਦੇ ਕੇ। ਦਾਨੀ ਦਾਤਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ; ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਚਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਣ; ਧਰਮਹੀਨ ਦੀ ਚੀਖ ਉਠੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੀਆਂ ਪੱਸਲੀਆਂ। ਲਾਚਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਨੰਗਾਪਣ ਸ਼ਰਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਾਂਪਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਕੰਬਦਾ ਹੈ। ਚੂਹਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਗਾਇਕ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾ।