ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖਰਗੋਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜੇ ਨਾਲ ਰੇਜ਼ਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ, ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵੱਡਾ, ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਵੀ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਛੇਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਛਾ ਬਲਦ ਨੂੰ ਚੁੰਘਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿੱਦ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਖ਼ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ। ਭੈਸ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਦੌੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਗੁਆਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਗੁਆਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਛੇ, ਬਲਦ ਤੋਂ ਛੁਟੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੰਬੀ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ, ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਡਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਛਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਜਾਏ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਭਾ ਤੇ ਨਾਮ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ, ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਧੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਰਦਾਨਾ, ਰਾਤ ਦਾ ਸਵਾਮੀ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ; ਸਭ ਤੋਂ ਮਰਦਾਨਾ ਵਿਚ ਨਾਚ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈਏ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੋਕਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸੌ ਮਨੁੱਖ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਥ ਕੁਤਸਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਅਮੁੱਤ ਹੈ? ਹੇ ਤਿੱਖੇ, ਦੂਰੋਂ ਸਾਡੇ ਭਜਨਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜ। ਕਿਹੜਾ ਸਹਾਇਕ, ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿਰਪਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂ? ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਮਹਿਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ, ਸੱਚੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਖਾਣ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੂਰਲੇ ਲਕੜੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਜਨ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਖਾਣ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾ ਅਕਾਸ਼ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਹੋਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਪੂਰੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਕਰਤਬ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਭਜਨ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਮਨ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨਿਆਂ ਦੇ ਧਾਰਕ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦਿਓ। ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਓ। ਪੀਲੇ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਥੀਂ ਪਾਨ ਦੀ ਲਹਿਰ ਪਾਓ। ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ, ਝਾਗ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪਾਓ। ਉਹ, ਜੋ ਇੰਨਰਜੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦਿਓ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ—ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਸਕਣ। ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਜੁਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁਲਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬੰਦ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਪਾਨ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਭੇਟ ਕਰੋ। ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਪਾਓ, ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਕੁਰ, ਮਿੱਠੇ ਦਾ ਸਰੋਤ। ਪਾਣੀਆਂ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯਜਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਇੰਦ੍ਰ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਚਲਾਉ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਰੋਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ, ਧਾਗਾ ਬੁਣਦੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿੰਦੀ, ਹੁਣ ਦੋ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਗਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਪਿੰਜਰੇ ਵੱਲ ਵਧਦੀ—ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਾਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨ ਪਾਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਯੋਗ; ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪਾਓ। ਸੱਚ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ, ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੋ; ਸਾਡੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ। ਹੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ; ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੱਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋ; ਸਰਸਵਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਦਿਓ ਜੋ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਘੀ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਲੈ ਕੇ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ, ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾਓ, ਹੇ ਮਿੱਤਰੋ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਭੇਟ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪਾਣੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਯਜਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤੋ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪਾਓ; ਤੁਹਾਡਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਸੀਸ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀਏ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਈਏ। ਕੋਈ ਮਰਦ, ਅਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਧਨ ਲਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਰਣੈ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਫੜੇ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਭਜਨ, ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ। ਅਸੀਂ ਦਾਤਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਰ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗਾ ਜਾਂ ਆਰਯਮਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਂ ਨਾ ਰੋਕਣ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੇ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਵੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਪੁਰਾਣੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਸਾਥੀ, ਇਕੱਠੇ, ਇੱਕੋ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣੀ? ਉਹ ਡਟ ਕੇ, ਨਾਸ਼ ਰਹਿਤ, ਮਹਾਨ ਆਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਵੱਡਾ; ਬਲਦ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹੈ। ਸਵੈ-ਪੋਸ਼ਕ ਜੀਵ ਚਮੜੀ, ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੋੜਾ ਵਾਂਗ ਲਿਆ। ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਜਦੋਂ ਰਥਵਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਗਾਂ ਹੌਲੀਆਂ ਹੌਲੀਆਂ ਰੰਭੀ, ਜਦੋਂ ਵਾਛਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਨਵਾ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਯਵਾ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਚਮਕਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਹਨੇਰੇ ਲਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿਚ, ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਆਉਣ, ਉਤਮ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਉਹ, ਬਲਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।