ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮਨੋਰਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਅਦੁਤੀਆਂ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਐਸੇ ਜਿਵੇਂ ਗੋਆਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁਟਣ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਖਤਮ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਸ਼ੁਭ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ, ਜੋ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਯਜਨਾ, ਭਜਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵ। ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ, ਮਿਲ ਕੇ, ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ, ਰਸ ਨੂੰ ਮਥਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ, ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ ਰਸ ਨੂੰ churn ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਜਦ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਉਭਰੇ। ਫੇਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਓ।” ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਜਾਣਾ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੇਰਾ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰੋ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾਸ ਲਿਆਉ। ਸੋਮ ਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹਵਾ ਭੇਜੋ, ਸਾਨੂੰ ਕੌਸ਼ਲ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਿਓ। ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਮਨੋਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚਾਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ। ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਜੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਇਕਠੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਥੱਲੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਲੇ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮ, ਉਤਸੁਕ ਲੋਕ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਚਾਰਾਗਾਹ, ਵਧੀਆ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲਾ ਝੁੰਡ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾ ਕੇ। ਜਿੰਦ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਗਦਾ ਹੈਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਧਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ; ਜਦ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਵੰਸ ਅਤੇ ਘਰ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਤੇਜ਼ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਧਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸੋਮ ਹੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੱਤ ਜਨਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਤੇ ਬਹਿਰੇਪਣ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਸੁੰਦਰ ਵਿਚਾਰ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਲੋਕ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੇ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਵੀ; ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ। ਯਜਨਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਲਾ; ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਵਾਨ ਹੈ, ਮਨੂ ਦਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਮਿੱਤਰ। ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ; ਹੇ ਵਾਯੂ, ਤੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਮਿੱਤਰ; ਉਸ ਦੀ ਪੀਲੀ ਦਾਡ਼ ਵਧ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਰਥ ਵਲ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਨੇ ਜੋੜਾ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਸਭ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਇਕੱਠੇ ਜੰਮੇ, ਕਦੇ ਨਾਹ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ। ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜੇ; ਇਨਾਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ। ਜੋ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਮੈਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਖੀ ਹਾਂ, ਮੰਦ-ਇਰਾਦਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਵਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹਨ; ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬਲਦ, ਸੋਮ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਦਾਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪੰਦਰਵਾਂ, ਅਤੇ ਨਿੱਕਲ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਜੋ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ, “ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੇਵ-ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ,” ਜਦ ਉਹ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਖਤਰਨਾਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬਲਦ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਭ ਦਾਨੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ; ਮੈਂ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਤਾਂ ਵਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਪਹਾੜ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਨ ਲਾ ਲਵਾਂ; ਮੇਰੇ ਗੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੋੜਦੇ ਹਨ। ਬਲਦ ਆ ਗਏ, ਜੀਵਨ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਆਏ। ਦੋ ਹਵਾ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਗੋਆਂ, ਜੋ ਜੌ ਲਈ ਜੋੜੀਆਂ, ਆਰੀਆ ਨੇ ਗਿਣੀਆਂ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਆਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਆਰੀਆ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾਲਕ ਕਿੰਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਚੁਣਦਾ ਹੈ? ਜਦ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੌ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬਾੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਜੌ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਨਾ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਾਸ ਤੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਥੇ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਵੇਂ ਵੰਡਣਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਜੂਏ ਦੇ, ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਅੰਨ੍ਹੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਠਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਕੌਣ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਇੱਛਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ? ਵਧੀਆ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੁਲਹਨ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪ ਚੁਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਵਰਣਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।