ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕ Indra ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ—ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਕਿੱਥੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀਆਂ ਜਨਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ? ਕੀ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਪਰ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੁੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੁਰਖਾਰਥ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਜਰਧਾਰੀ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਹਵਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ; ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਨਾ ਤਾਂ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟੱਕਰ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਭੁੱਖੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਂਗ ਮੰਗਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੂਰੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਮਾਨਵਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਭਜਨ ਲਈ ਆਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਦਾਸਯੂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਰੀਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ—ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉੱਚੇ ਹਨ; ਤੇਰੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀਆਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਵੇਂ ਜਦੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕ ਲੁਕਵੇਂ ਹੋਣ। ਜਦ ਤੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦਾਤਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਦਾਤਾਂ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਊਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਅਸੀਂ ਜਾਣੀਏ। ਜਦੋ ਬਿਨਾਂ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇਰੀ ਰਹੇ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਦਾਤਾ ਰਹੀ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਦਾਢੀ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਹਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤਮੰਦ, ਦਾਤਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਦਾਸਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਅਤੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਮਘਵਾਨ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇੰਦਰ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਭੂਰੀ ਦਾਢੀ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜ ਉੱਤੇ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰੇ—ਉਸਦੇ ਹਰ ਇਕ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਤੇ ਸਿਫਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਉੱਚੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਊਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ; ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਮਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਮ, ਭਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਚਤੁਰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਮਿਲ ਕੇ, ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਮਥਦੇ ਹੋ; ਜਦ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿਥਿਆ ਨੂੰ ਮਥਦੇ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਓ।” ਮੇਰਾ ਜਾਣਾ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਆਉਣਾ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰੇਕ ਕੰਮ ਮਿੱਠਾ ਬਣਾਓ। ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਭੇਜੋ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਿਓ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਮਨੋਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗੀ ਘੋੜੇ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ, ਪੂਰੇ ਹੋਣ। ਤੂੰ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਜਾਂ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸੋਮਾ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਲੇ ਵਾਂਗ ਸਾਂਭ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਲੋਕ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਚਰਾਗਾਹ, ਗਊਆਂ ਵਾਲਾ ਝੁੰਡ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਸਾਡਾ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ; ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਮੰਦਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਸੋਮਾ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜਾਗਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਦ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਘਰ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵਨਾ, ਗਊਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੱਤ ਜਨਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਤੇ ਬਹਿਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਵਧੀਆ ਵਿਚਾਰ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਅਜੋਕੇ, ਚਮਤਕਾਰਿਕ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।