ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ—ਕਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਸੁਨਹਿਰੀ, ਭੂਰਾ, ਤੇ ਗੂੜ੍ਹਾ। ਪਰ ਉਹੀ ਅੱਗ, ਜਦੋਂ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਤੀਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਸਧਾਰਣ ਅੱਗ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਨਿਵਾਸ ਦਿੱਲਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਰਚਿਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਹਰੀ ਘਾਸ ਉੱਤੇ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਵੈ-ਉਤਪੰਨ ਰਥੀ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਚਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਵਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਥਰਵਣ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਲੋੜੀਲਾ ਹੈ। ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਇੱਛਿਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ, ਸੋਹਣੇ ਯਜਕ ਵਜੋਂ, ਲੋਕ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਠਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਘਿਉ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਲੌ, ਅਗਨਿ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਵੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਕਿੱਥੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ? ਕੀ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇੰਦਰ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਉਸਦੀ ਵੱਜਰਧਾਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਹਵਾ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਜਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਹਵਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਨਾਹ ਤਕੜੀ ਦੌੜ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾਹ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੁੱਖੇ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਂਗ ਮੰਗਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੂਰੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਮਾਨਵਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵੈਰੀ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਮ-ਰਹਿਤ, ਵਿਧੀ ਰਹਿਤ, ਵੈਰੀ ਦੱਸੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਤੂੰ, ਵੈਰੀ-ਘਾਤੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀਰਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉੱਚੇ ਹਨ; ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਤੁਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹੋਣ। ਜਦ ਤੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦਾਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਦਾਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਸਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਸੱਚੀਆਂ, ਅਹਿੰਸਕ ਦਾਤਾਂ ਹੋਣ; ਅਸੀਂ ਉਹ ਤਾਕਤ ਜਾਣੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋ ਹਥ ਵਿਹੂਣੇ, ਪੈਰ ਵਿਹੂਣੇ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਤੂੰ, ਸਭ ਲਈ, ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਵੱਜਰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਢੀ ਉੱਤੇ ਵੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਧਨਵਾਨ, ਦਾਤਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਘਾਤੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਤੁਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਦੱਸਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਜਰ ਤੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦੋਂ ਮਘਵਾਨ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਇੰਦਰ, ਲੰਬੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਭੂਰੀ ਦਾਢੀ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜ ਉੱਤੇ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਖ-ਵਖ ਬੋਲੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ, ਉਸਦੇ ਹਰ ਸੂਰਵੀਰ ਕੰਮ ਦੀ ਅਸੀਂ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਅਣਸੁਣੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਗੀਤ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਦਾਤ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਵਾਲਾ ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਨਾਹ ਤੇਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ; ਤੇਰੀਆਂ ਸੁਭ ਲਗਨੀਆਂ ਸਾਡੀਆਂ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਜੋ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਧੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਮਿਲਣ। ਅਸੀਂ ਯਜਨਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਮਿਲਣ। ਤੂੰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਮੁਸੀਬਤੀਆਂ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਦੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਤੁਰ, ਮਿਲ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, churn (ਮਿਲਾਉਣਾ) ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਓ।" ਮੇਰੀ ਰਵਾਨਗੀ ਵੀ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਵਾਪਸੀ ਵੀ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹਵਾ ਭੇਜੋ, ਸਾਨੂੰ ਹੁਨਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਿਓ। ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚਰਾਗਾਹ ਨੂਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰੱਖ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਰਦਾਸ, ਤੇ ਯਚਨਾ, ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।