ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕੀਤਾ: “ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਚਾਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪਤਾ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਇਹ ਯਥਾਯੋਗ ਦਾਨ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ।” ਉਹ ਪਿਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਹ ਅਗਨਿ ਰਾਹੀਂ ਸਾਂਭੀ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲਣ। ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰ ਵੀ ਯਥਾਯੋਗ ਬਣੇ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ: “ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਸਾੜੀਂ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾੜ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਲੈ, ਤਦ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦੇ। ਜਦ ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਲੈ, ਤਦ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ। ਜਦ ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਛਾ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੀ ਅੱਖ ਸੂਰਜ ਵੱਲ, ਸਾਹ ਹਵਾ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਜਲ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਜੋ ਅਜੰਮੀ ਭਾਗ ਹੈ, ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਲਾਟ ਤੇ ਤੇਰੀ ਤਪਤਾਈ ਇਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਆਪਣੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਲੈ ਚਲ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੋਮ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੁੜ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਛੱਡ ਦੇ। ਜੇ ਕੁਝ ਆਯੁਸ਼ੀ ਹਿੱਸਾ ਬਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੁਬਾਰਾ ਇਕਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਾਲੀ ਚਿੜੀ, ਚਿਊਂਟੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਨਿਕਾਰ ਦੇਣ। ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਵਚ ਧਾਰ ਲੈ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਮੋਟਾਪੇ ਤੇ ਵਸਤੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲੈ। ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੂੰ ਜੋ ਸਾੜੇ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਪਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਤ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਧਾਰਾ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਹੋਰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਇੱਥੇ ਰਹੇ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤਕ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਅਗਨਿ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿਤਰ ਭੋਜ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਗਰਮ ਹਵਨ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਅਗਨਿ ਮਾਸ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਰਸਮ ਰਾਹੀਂ ਵਧਦਾ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭੇਟ ਤੇ ਲਿਆ, ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਕੱਠਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦੇ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਮਾਸ ਤੇ ਚਮੜੀ ਸਮੇਤ ਜਲ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉੱਠ ਕੇ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਠੰਢੇ ਵਿਚ; ਹੇ ਤਾਜਗੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਜਗੀ ਵਿਚ; ਮੇਡਕ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਅਗਨਿ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਰ ਬਣਾਇਆ; ਇਉਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਗਲੇ ਲੱਗ ਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸੇ ਜਿਹੀ ਦੂਜੀ ਬਣਾਈ ਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ; ਸਰਣਯੂ ਨੇ ਦੋ ਜੁੜਵਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ। ਪੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਅੱਗੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਥੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਵਸਾਵੇ। ਪੂਸ਼ਣ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਸਤੇ ਲੈ ਚਲੇ। ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਆਵੇ, ਰਸਤਾ ਜਾਣ ਕੇ। ਪੂਸ਼ਣ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜੰਮਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ। ਦੋਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਆਸਰਿਆਂ ਵਿਚ ਉਹ ਚਲਦਾ, ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਸਾਰਸਵਤੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਸਾਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇਸ ਪੁਨੀਤ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਆ ਬੈਠ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ; ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਪਿਤਰ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੀ, ਸਹੀ ਭੇਟ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ। ਇੱਥੇ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ ਤੇ ਵਾਧੂਤਾ ਦੇ। ਜਲਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਧੋਣ; ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਦੇਵੀ ਜਲ ਸਾਰੀ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਵਿੱਤਰ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਬੂੰਦ ਵਹਿ ਗਈ, ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਇਸ ਗਰਭ ਤੇ ਉਸ ਪੁਰਾਣੇ ਤੱਕ। ਮੈਂ ਉਹ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਇਕੋ ਗਰਭ ਵਿਚ ਚਲਦੀ, ਸੱਤ ਹੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਜੋ ਬੂੰਦ ਵਹੀ, ਜੋ ਕਿਰਣ ਹਥੋਂ ਵੇਦਿਕ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਹੋਤਿਆਂ ਜਾਂ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਮਨ ਤੇ ਵਸ਼ਟ-ਉੱਚਾਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਜੋ ਬੂੰਦ ਵਹੀ, ਜੋ ਕਿਰਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚਮਚ ਨਾਲ ਡਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ繁ਤਾ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌਦਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ। ਜਲਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਹੀ ਅਸਲ ਦੁੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: “ਹੇ ਮੌਤ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਤੇ ਸੁਣ ਸਕਦੇ: ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।” ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ। ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਵਧੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਹੋ ਕੇ, ਯੋਗ ਭੇਟ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੋ। ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ; ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ, ਨੱਚੀਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣੀਏ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਇਹ ਹੱਦ ਜੀਉਂਦੇ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਥੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਉਹ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਊਣ, ਵਧਣ, ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਰੱਖਣ। ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਛੋਟੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ; ਹੇ ਸਰਜਨਹਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਠੀਕ ਕਰ। ਉੱਠੋ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਚੁਣੋ; ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੋ। ਇੱਥੇ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਘਰੇਲੂ, ਉੰਗuent ਤੇ ਘਿਉ ਲਾ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਅੰਸੂਆਂ, ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਾਵਣ। ਉੱਠ, ਮਹਿਲਾ, ਜੀਉਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ; ਇੱਥੇ ਆ, ਜਿਥੇ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਹੋ ਗਈ। ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਧਨੁਖ ਲੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਬਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਰਹੋ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਧਰਤੀ। ਨੌਜਵਾਨ ਨਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੈਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।