ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਜਨਮੇ ਗਊਆਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਭਾਲਦੀਆਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਘਿਉ ਦੁਹਾਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਜਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਾਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੋਂ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ—ਇਹ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਤੱਕ ਭੀ ਇਹ ਭਜਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਅਮਰ ਦਾ ਨਾਮ ਪਛਾਣਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਵੀ ਯਮ ਦਾ ਚੰਗਾ ਸੋਚਦਾ, ਅੱਗਨੀ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਉਹ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰੱਖਿਆ, ਹਿੱਸੇ ਵੰਡੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਚਮਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਰਯਮਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਅੱਗਨੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਤ। ਸਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਲੋਕ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਰਹੀਏ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੀਤ ਸੂਰਜ ਲਈ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਚੱਲੇ। ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਵਾਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ, ਸੁਣਣ। ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਨੇ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਭਗਤਾਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਰੂਪ ਦੇ ਪੰਜ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਚੌਂ-ਪੈਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਮਰ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੱਕ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਸ ਲਈ ਮੌਤ ਚੁਣੀ, ਕਿਸ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣੀ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਇਆ, ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰੀਤ ਰੂਪ ਚਾਹਿਆ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਦੋਵੇਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਬਹੁਤੇ ਗਏ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਮ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹਨੂੰ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰੋ। ਯਮ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੱਸਿਆ; ਇਹ ਚਰਾਗਾਹ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਚਲੇ ਗਏ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ। ਮਾਤਲੀ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਹੋਏ। ਯਮ, ਤੂੰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆ ਬੈਠ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਲੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ; ਰਾਜਾ, ਇਸ ਭੇਟ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ, ਯੋਗ੍ਯ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਆ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮੈਂ ਵਿਵਸਵਤ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਸ, ਨਵਗਵ, ਅਥਰਵਣ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣ, ਸਾਡੀ ਸੂਭਾਗਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਚਲੇ; ਦੋ ਰਾਜੇ, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੇਖੇਂ। ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਯਜਨਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ; ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੁੜ ਘਰ ਆ; ਚਮਕਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਚਲ। ਹੁਣ ਇੱਥੋਂ ਚਲ, ਹਟ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ; ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ; ਦਿਨ, ਰਾਤ, ਜਲਾਂ ਤੇ ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਦੋ ਸਰਮੇਯ ਕੁੱਤੇ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ-ਕਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਯਮ ਦੇ ਉਹ ਦੋ ਕੁੱਤੇ, ਰਸਤੇ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ—ਰਾਜਾ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤਤਾ ਦੇਣ। ਵੱਡੀ ਨੱਕ ਵਾਲੇ, ਪੀਣ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕ, ਉਦੁੰਬਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਸੂਰਜ ਦੇਖਣ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਦੇਣ, ਜੀਵਤ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਲਾ ਕਰਣ। ਯਮ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ, ਯਮ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿਓ; ਯਜਨਾ ਯਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੱਗਨੀ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ। ਯਮ ਨੂੰ ਘਿਉ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਯਮ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ, ਜੀਵਨ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਯਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਭੇਟ ਦਿਓ; ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸਿਆਣਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ। ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕਾ ਨਾਲ, ਛੇ ਚੌੜੀਆਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਉੱਡਦੀ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ, ਇਹ ਸਭ ਯਮ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹਨ। ਪਿਤਰ ਉੱਠਣ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ, ਉੱਪਰ, ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅੱਜ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗਏ, ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ; ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੈਠਦੇ, ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਵਸਦੇ। ਮੈਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ; ਜੋ ਕੁਸ਼ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਦੇ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦੇ—ਉਹ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਆਉਣ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਜੋ ਕੁਸ਼ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਨੇੜੇ ਆਓ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ—ਕਬੂਲ ਕਰੋ। ਸਹਾਇਤਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਜੋ ਭਲਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਦਿਓ। ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਪਿਆਰੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਦੇ—ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਣ, ਸੁਣਣ, ਗੱਲ ਕਰਨ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਮੁੜ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਿਤਰੋ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜੋ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠੇ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਪਿਤਰੋ; ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿਓ, ਇੱਥੇ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। ਸਾਡੇ ਉਹ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮਾ ਭੋਜਨ ਕੋਲ ਆਏ, ਵਸੀਸ਼ਠ—ਯਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲੈਣ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਸੇ, ਯਤਨ ਕਰਦੇ, ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ—ਅੱਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਹਵਨ ਤੇ ਬੈਠਦੇ। ਜੋ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰਦੇ, ਜੋ ਹਵਨ ਪੀਂਦੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ—ਅੱਗਨੀ, ਉਹ ਪਿਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਦੂਰਲੇ, ਜੋ ਹਵਨ ਤੇ ਬੈਠਦੇ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਜੋ ਅੱਗਨੀ ਦੁਆਰਾ ਭਸਮ ਹੋਏ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹਰੇਕ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੋ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਨਾਲ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਖਾਓ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਬਣਾਓ। ਤੂੰ, ਅੱਗਨੀ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਰਭੀ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਇਆ; ਤੂੰ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਖਾਧੀਆਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ, ਪਿਤਰਾਂ, ਯਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਚੱਲਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।