ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਬਾਰੇ? ਕਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨਿਯਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਇੱਥੇ ਯਮ ਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਯਮ ਲਈ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਕੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਧੁਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤਚਰ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। "ਜਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਧੁਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ," ਯਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। "ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਣ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੜ੍ਹੇ। ਦਿਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਯਮੀ ਤੇ ਯਮ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਿਭਾਉਣ।" "ਉਹ ਯੁੱਗ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁਰਖ ਦੇ ਬਾਂਹ ਫੜ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤੀ ਲੱਭ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।" "ਜੇਕਰ ਭਰਾ ਅਕੇਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਜੇ ਭੈਣ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ? ਮੈਂ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਲੋਕ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ; ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ; ਜਦ ਕੋਈ ਭੈਣ ਵਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ; ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।" "ਹਾਏ ਯਮ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਜਾਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜਿਵੇਂ ਸਹ-ਪਤਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬੈਲ ਲੱਤਾ ਨੂੰ।" "ਕੋਈ ਹੋਰ, ਹੇ ਯਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਵੇ ਜਿਵੇਂ ਲੱਤਾ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵਲ ਮੋੜ, ਉਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਾਲਿਆ। ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਵਰੁਣਾ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ। ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਕੁਆਰੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਨਦੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਇੱਛਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰੇ; ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਪਹਿਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਐਲਾਨ ਕਰੇ। ਉਸ਼ਾ, ਜੋ ਧਨ-ਧਾਨ ਤੇ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮਨੂ ਲਈ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਬਾਜ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦੂਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦ ਲੈ ਆਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਲਈ ਆਈ। ਜਦ ਲੋਕ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ ਸਦਾ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਿਵੇਂ ਜੌ ਦੀ ਫ਼ਸਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਈ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।" "ਉਠੋ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ; ਉਤਸੁਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਵੰਡਦੀ ਹੈ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਦ ਕੋਈ ਮਾਣਵ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦਿਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਦ ਇਹ ਸਭਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਖੁਦ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।" "ਸਾਨੂੰ ਸੁਣ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ; ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰੱਥ ਨੂੰ ਜੋੜ। ਸਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਦੇ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਈਏ।" "ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਸੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦੇ। ਜਦ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।" "ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਠਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ।" "ਉਹ ਅਮਰ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਕਾਸ਼ੀ ਘਿਉ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਦੇਸ਼ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਣ ਲਈ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਣ।" "ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਾਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ; ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਬਲ ਨਹੀਂ।" "ਇੱਥੇ ਅਮਰ ਦਾ ਨਾਮ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਦ ਇਹ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯਮ ਦਾ ਚੰਗਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਤੇਜ਼, ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ।" "ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਾਨਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਿੱਸੇ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।" "ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਰਯਮਨ, ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸਵਿਤਾ, ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਸਾਨੂੰ ਸੁਣ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ; ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰੱਥ ਨੂੰ ਜੋੜ। ਸਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਦੇ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਈਏ।" "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੀਤ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਪੁੱਤਰ ਸੁਣਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਵਾਸਤਿਆਂ ਖੜੇ ਹਨ।" "ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਪੂਜਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਏ। ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ; ਆਰਾਮ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ।" "ਮੈਂ ਰੂਪ ਦੇ ਪੰਜ ਕਦਮ ਪਿਛੇ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਅਮਰ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਮਾਪਦਾ ਹਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੱਕ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਕਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਚੁਣੀ, ਕਿਸ ਲਈ ਉਹ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣੀ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਇਆ, ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਰੂਪ ਚਾਹਿਆ।" "ਸੱਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਵੱਡੇ ਢਲਾਣਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ—ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।" "ਯਮ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਾਹ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਭਿਆ; ਇਹ ਚਰਾਗਾਹ ਨਾ ਖੋਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਰਸਤਾ ਲੰਘ ਗਏ।" "ਮਾਤਲੀ, ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ; ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਏ, ਤੇ ਜੋ ਹੋਮ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਯਮ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ; ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵੇ; ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਭੇਟ ਵਿੱਚ।" "ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਹੇ ਯਮ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮੈਂ ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।" "ਅੰਗਿਰਸ, ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਨਵਗਵ, ਅਥਰਵਣ, ਭ੍ਰਿਗੂ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।" "ਜਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਘੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਰਾਜੇ, ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼, ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ—ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਦਿਵ੍ਯ।" "ਪੂਰਵਜਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਾ, ਯਮ ਨਾਲ ਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਯਜਨਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ; ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੁੜ ਘਰ ਵੱਲ ਆ; ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜਾ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ, ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਪੂਰਵਜਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉੱਚਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।