ਪਹਿਲੇ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਾਣ ਲਈ, ਸਜੀ ਹੋਈ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਰਸ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਵਗਣ ਵਾਲਾ, ਜੂਏ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਬੂੰਦ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਮਧੁਰ ਬੂੰਦ, ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਸੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਣੀ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਵੈਰਤਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ। ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੱਤ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਚੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤ੍ਰਿਵਰੰਗੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਰਥ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਭਜਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਾਸਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਅਜੇਯਾ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਕਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ। ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਬੜਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ—ਸਭ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਲੋਹਾਰ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ—ਸਭ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਵੀ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਪਰ ਸਭ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ। ਘੋੜਾ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਾਥੀ ਹੈ। ਲੰਮੀ ਪੂੰਛ, ਦੋ ਟੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂ—all ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਸਤੇ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਸ਼ਰਿਆਣਵਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵੀਰਤਾ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰੇ। ਸੋਮਾ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਵਗ, ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਸਤੇ ਨਿਕਲ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਪਰਜਨਯ ਦੁਆਰਾ ਵਧੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਸ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਸਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਸ ਤੋਂ ਸੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਭਜਨ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ। ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਛੰਦ ਦੀ ਬਾਣੀ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਚਿਰ-ਸਥਾਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਯਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਘੇਰਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਤਿੰਨ-ਤਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਨਣ ਭਰੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ, ਰੌਸ਼ਨ ਲੋਕ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਜਿੱਥੇ ਆਨੰਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੈਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਗ। ਕਸ਼ਯਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਓ ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਜਨਮਿਆ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਵਗ। ਸੱਤ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੂਰਜ, ਸੱਤ ਯਜਮਾਨ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਵਗ। ਆਪਣੇ ਰਾਜਸੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਪਾਰ ਨਾ ਆਵੇ, ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਵਗ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈਂ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁੰਦਰ ਅੱਗ, ਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਚਾ ਚੀਕਦਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਹਦਾ ਦੁਧ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਪਲਦਾ ਹੈਂ, ਵਧਦਾ ਹੈਂ; ਮੁੜ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਦਾ ਹੈਂ। ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਚਮਕਦਾ, ਦੈਵੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰੀ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈਂ; ਉਜਲਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਇਲਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੈਂ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਅੱਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਾਲਦੇ ਹਨ; ਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਤੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਰੁਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਨਯੋਗ ਦਿਵਿਆ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ; 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ; ਅੱਗ, ਜੋ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ; ਜੋ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਕਰੀਏ; ਅੱਗ, ਸਾਰਾ ਜਾਣਦਾ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣੇ; ਉਹ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਰੁਤਾਂ ਦਾ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵਚਨਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ, ਅੱਗ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਨਾਸਮਝ ਅਤੇ ਅਕੁਸ਼ਲ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅੱਗ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਰਸ, ਯਜਨਾ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।