ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦੁ—ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸ ਹੈ—ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜ਼ ਨਿਸ਼ਚਯ ਅਤੇ ਕਲਾ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਾ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਮੱਦਿਰਾ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਵਜਨਮੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ (ਸੋਮਾ) ਨੂੰ, ਜੋ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਛਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾ ਦੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਨਾਮ 'ਇੰਦਰ' ਨੂੰ ਉਹ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਸੋਮਾ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਛਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਾਊਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਹੈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਛਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ-ਬਲਦ ਲਈ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਿ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਯਸ਼ ਲਈ, ਪੀਲਾ ਸੋਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਗੋ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੋੜੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ, ਪੀਸੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੀਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਗਾਊਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਚੂਰਤਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਸਤਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਗਦਿਆਂ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਨਤਾ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਝਰਨਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈਂ। ਕੁਝ ਸੁਰਗਵਾਸੀਆਂ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਪਰਦਾ ਪਾਇਆ। ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਹਿਲਿਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਾਸ ਬਿਛਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਤੇ ਯਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜੋੜੇ; ਤੂੰ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ। ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਰਸ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਆਇਆ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਗਾਏ। ਜਦ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਸੱਭਾ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਥਕਣ ਵਾਲੀ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਸੌ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਰਸ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ, ਲਹਿਰ, ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸੁਖਦਾਇਕ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਸੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ; ਸੋਮਾ, ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ। ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਚੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਵੱਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਿਦਿਆਤਮਕ ਰਥ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਤੁਤੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਬੜਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਦ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਸਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਲੋਹਾਰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਅਕਾਸ਼ੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਸਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਵੀ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੈਦ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਅਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਚਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਘੋੜਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਥ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਹੱਸਦਾ, ਸਾਥੀ। ਪੂਛ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਸਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਰਿਆਣਵਤੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਰੱਖੇ, ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰੇ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਵਗ, ਸੱਚਦੇ ਬਚਨ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਪਰਜਨਯ ਦੁਆਰਾ ਉਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਯਸ਼ ਰੱਖਦਾ, ਸੱਚ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਬੋਲਦਾ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਸੱਚ ਤਾਕਤਵਰ, ਭਿਆਨਕ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਠੇ ਰਸ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਛੰਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਜਿੱਥੇ ਚਾਨਣ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਉਸ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਅਨਸ਼ਵਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਸਾਰੇ ਯਸ਼, ਤਾਕਤ, ਅਮਰਤਾ, ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।