ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਵਰਤ ਬਣ ਕੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਵੀ ਚੋਟੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਹਾਰਾ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੁਸ਼ਣ ਅਤੇ ਭਾਗਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ, ਜੋ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੀਣਯੋਗ ਹੋਵੇ—ਸੰਕਲਪ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ, ਉਹ ਰੋਸ਼ਨ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਸਮੇਤ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ—ਸੋਮਾ, ਸੱਚੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿ। ਸੋਮਾ, ਮਹਾਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦੂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਸੰਕਲਪ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਲਈ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨ ਲਈ ਵਹਿ। ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੱਤਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਨਵਜਾਤ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇੰਦੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਇੰਦੂ, ਸੁੰਦਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀ, ਭਾਗਾ ਲਈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੂਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ। ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਟਲ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਬੀਜ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵੱਲ ਚੱਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ। ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸ਼ਾਨ ਲਈ, ਉਹ ਤੂੰ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਜੀ-ਸਜਾਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਵਹਿ, ਏ ਧਾਰਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ; ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ, ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸਰਦਾਰੀ ਵਿੱਚ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੂਧ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤਾਈ ਵਿੱਚ, ਦਾਤੀ। ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਰੀਤ, ਸੁੰਦਰ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿ ਕੇ, ਤੂੰ ਯਤਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਫਵਾਰਾ ਵਾਂਗ, ਚੀਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ; ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਹਿ। ਕੁਝ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਧਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਧਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਏ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਚਾਦਰ ਪਸਾਰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਪਹਿਲਿਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਾਹ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਸੋਚ ਰੱਖੀ; ਤੂੰ ਵੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਸ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਇਆ। ਜਦੋਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਟਲ ਖੜਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ, ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜੂਆ; ਬੂੰਦ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਸੌ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੂੰਦ, ਲਹਿਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ; ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਹਥਿਆਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ। ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੀਲਾ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ, ਸੱਤ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਵਸੇਬੇ ਵਿੱਚ। ਦੂਰ ਦੇ ਗੀਤ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਚਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤਿੰਨ-ਰੰਗੀ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਆਕਤ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਵਿਆ ਰਥ, ਦਿਖਣਯੋਗ ਰਥ। ਭਜਨ ਆਏ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵਧਾਈ। ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਅਟੱਲ। ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ। ਤਕੜੀ ਚੱਕਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਜਾਰੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।