ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀੜ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੱਚਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਗਾਇਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੂਰਮੇ ਵਾਂਗ, ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਆਓ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵਗਾਓ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਵਡਿਆਈ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਵਗੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਚਾਮਵਾ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਕੁਲਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਬਰਸਾਤ ਵਾਂਗ ਵਗ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਗਾਇਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਿਆ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਇਹ ਬਲਵਾਨ ਸੋਮਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਅਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਤਿੰਨ ਮੂਲਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ, ਭਾਗਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣਾਈਏ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਧੁਰ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦਾ, ਵਗਦਾ ਰਹੇ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਭਾਗਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਵਗ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਜੋ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੀਣਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਨਿਸ਼ਚੇ, ਕੌਸ਼ਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਆਕਾਸ਼ੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵਗ। ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਗ। ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਕ ਹੈਂ; ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗ। ਸੋਮਾ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ, ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇੰਦੁ, ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਤਾਨ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਲਈ, ਜੋਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਧਨ ਲਈ ਵਗ। ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਸੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ। ਉਹ ਨਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਸੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦੁ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਇੰਦੁ, ਸੋਹਣਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਾ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਨਾਮ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਿਆ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਛਾਣਣ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੀਜ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਇਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਛਾਣਣ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਿੱਠਾਸ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਬਲਰੂਪ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਸੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ। ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਸਰਦਾਰੀ ਵਿੱਚ; ਹੇ ਵਗਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੁੱਧ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਗਾਇਆਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ, ਦਾਤਾ ਬਣ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਸੱਚ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਥਾਪਿਆ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਗਦਾ, ਤੂੰ ਖੋਜੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਝਰਨਾ ਵਾਂਗ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਕੁਝ ਲੋਕ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਆਸਮਾਨੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਸਦਾ ਵਧਦੀ ਰਹੀ।