ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਰਸ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਸਤੇ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਹਰ ਰਸਤੇ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਸਤੇਆਂ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸੀਲਾ ਬੂੰਦਾਂ ਵਜੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਬੈਠੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ, ਤੇਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਅਗੇ, ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਕਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤਿੰਨ ਆਸਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ ਜੋ ਇਨਾਮ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੋਮਾ, ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਗਾਇਕਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਯ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਤਮਾ, ਇਸ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਵਗ; ਮਿੱਠੇ ਰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਨੂੰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਵਨ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਹੋ ਕੇ; ਪੀਸਣ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੀਏ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਈ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਾਰ ਤੇ ਆਸਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਕਾਸ਼ੀ ਥਣ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ, ਪਿਆਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ, ਨਿਰਪੱਖ, ਪਿਆਰਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਰਗਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸੋਮਾ, ਦਿਆਲੁ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗਿਆਨੀ, ਚਤੁਰ; ਤੂੰ ਕਵੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ—ਸਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਚੁੱਕ ਲੈ। ਯਾਜਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸੋਮਾ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮਾ, ਅਟੱਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ ਨੇ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਨ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੰਗ ਰਸਤੇ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੱਕਰੀ ਵਾਂਗ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਤੇਜ਼; ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਤਾ ਲਈ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ; ਡੰਡੇ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਚਿੱਟੇ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਲਈ; ਪਾਣੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਗ। ਵਗਦੇ ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਨਣ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਮਹਾਨ; ਤੂੰ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਸੱਚ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਦੇਵਤਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਵਗਦੀ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਜੈਯ ਸੋਮਾ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਗਦੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸੰਘ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਉਹ ਉੱਤੇ, ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ ਜਤਾਈ ਹੈ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਇੰਦੁ, ਹਰ ਰੋਜ਼; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ, ਇੱਥੇ ਆ। ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਸੋਮਾ, ਮੈਂ ਥਣ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ। ਅਟੱਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਨ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੂੰ ਵਗ, ਹਰ ਕਵੀਤਾ ਤੋਂ ਵੱਧ; ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਉਤਸ਼ਾਹਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵਗਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਾਜਕ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ। ਵਗਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਰਸ ਬੂੰਦ ਪਾਤਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਪੀਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਘੇਰਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ। ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ। ਤੈਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਬਲਦ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਉਹ, ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ, ਸਿੱਧਾ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਾਈ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਨਵਗਵਾਂ ਅਤੇ ਦਧੀਚ ਨੇ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਅਮਰਤਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।