ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਜੋ ਸਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਪਿਆਰੇਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਉਹ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਆਸਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਨ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾਂ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਨੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਜਾਇਆ; ਇਹ ਧਨ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਕੋਈ ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਜਦ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਛਤ ਸੁਖ ਆਨੰਦਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਵਿਚ ਵਧਦੀਆਂ ਜੁੜਵਾਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ, ਸੁੰਦਰ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਕਵੀ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਸਤਿਆ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਰਚਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਮਨੁੱਖ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਿੱਤਰੋ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਾਲਣਹਾਰ ਜੋ ਸੋਚ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਖੁੱਟ ਢੱਕਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਾਤ੍ਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਅਖੁੱਟ ਛਾਣਣ ਵਿਚੋਂ; ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤ ਹੁਣ ਉਸ ਲਈ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਸੋਮਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਅਜੇਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੀਲਾ, ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਰੱਬੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਆਓ; ਪਵਿੱਤਰ, ਅਮਰ ਸੋਮਾਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤੂ ਰਥਵਾਹ, ਸੋਮਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਤਰੋ, ਬੈਠ ਜਾਓ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾਂ ਲਈ ਗਾਉ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ। ਰੱਬੀ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਜੋ ਜਿੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਬਛੜੇ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਲਈ ਛੱਡੋ। ਜੋ ਕੁਛ ਹੁਨਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੋ, ਜਥੇ ਲਈ, ਆਨੰਦ ਲਈ; ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਧਨ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਲੰਘਿਆ; ਅਸੀਂ ਗਊਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਰੰਗ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗੇ। ਤੂੰ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਆਨੰਦਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਰੱਬੀ ਅਪਸਰਾ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਰਾਹ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਹਿਨੁਮਾ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹੀਆ ਬਣਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਨਾਸ-ਮੂਲ ਰਹਿਤ, ਅਧਰਮੀ ਦੂਰ ਕਰ; ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਰੱਬ। ਤੁਸੀਂ, ਮਿੱਤਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਲਈ ਗਾਉ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ; ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਬਛੜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ, ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਬੂੰਦ ਲਿਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰੱਬੀ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਹੁਨਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਜਥੇ ਲਈ, ਆਨੰਦ ਲਈ; ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਇਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ। ਹੇ ਬੂੰਦ, ਗਊਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ, ਚੰਗੇ ਹੁਨਰ ਵਾਲੀ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰੰਗ ਗਊਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਪੀਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਰੱਬੀ ਅਪਸਰਾ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਮਿੱਤ੍ਰਤਾ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹੀਆ ਹੈਂ; ਅਧਰਮੀ, ਨਾਸ-ਮੂਲ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਹੇ ਬੂੰਦ, ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਹ ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਮਾਂ, ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਉਠਾ ਲਵੇ। ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗ, ਹੇ ਬੂੰਦ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆ। ਵਗ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਰਸਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਰਸਤੇ ਚ ਗੂੰਜਦਾ ਆ। ਵਗ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ; ਪਾਤ੍ਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ। ਤੇਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ, ਹੇ ਸੋਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਪੀਤਾ। ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ; ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ, ਆਉਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਸੋਮਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਦੌੜਦਾ, ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬੋਲੀ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਗੂੰਜਦਾ, ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ, ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਦੇ; ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇਨਾਮ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਰਥਵਾਹ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ, ਉਸਨੇ ਬੋਲੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੋਮਾਂ ਵਗਦਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ; ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਕੋਲ ਹੀਰੋਵਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਵਗ, ਹੇ ਰੱਬੀ; ਸ਼ਹਦ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਗੂੰਜਦਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਛਾਣਣ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।