ਪੁਰਾਤਨ ਭਜਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਇਕ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚਾਂ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਕੁਦ ਹੋ ਕੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਬੀਜ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਢਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦੁ, ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਕੁਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਫ-ਦਿਲ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬਛੜੇ ਨੂੰ ਚਾਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦੁ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧਨ, ਉਤਪੰਨ ਕਰ; ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਧਾਰ ਵਰਗਾ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਨਚੋੜੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਲਹਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੌਸਲੇ, ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਵੀ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ; ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ। ਮਾਵਾਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬਛੜੇ ਨੂੰ, ਤਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ। ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈਂ। ਆਗੂ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਨੰਦ ਲਈ; ਸੱਜਣੋ, ਲੰਮੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦੁ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਕਿਰਿਆਯੋਗ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਵਿਅਪਕ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਾਥਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜੰਜਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਛਾਣੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਆਨੰਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਇੰਦੁ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਉਹ ਬੋਲਣ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯਜੰਜਾ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ, ਬੋਲੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਾਥੀ। ਇਹ ਪੂਸ਼ਣ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੀਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ; ਵਹਿੰਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਧਾਰਾਂ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬੂੰਦਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਿਲਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਿੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਚੋੜੀਆਂ, ਨਿਰਮਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਪਾਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਚੋੜੀਆਂ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਣ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨੀ ਸੋਮਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਚੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਰਸ਼ਣਯੋਗ, ਅਟੱਲ, ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਮਰਣਧਾਰੀ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਟਾਲੇ; ਵਿਧਰਮ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਗੂਆਂ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਫੈਲ ਗਈ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਸੁਫ਼ਤੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਰੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਰ ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਥਾਂ। ਉਹ ਵੀਰ, ਹੁਨਰਮੰਦ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਲਪੀ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ; ਗੂੰਜਦਾ, ਬਲਵਾਨ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਚੋੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਸਤਿ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਉਹ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਛੁਪੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਜੰਜਾ ਦੇ ਸੱਤ ਆਸਥਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਆਧਾਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਮਾਪਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ, ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਜਾਣਨਯੋਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ; ਇੱਛਿਤ ਆਨੰਦ ਮਨਪਸੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਜੁੜਵਾਂ ਭੈਣਾਂ, ਸਤਿ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀਆਂ, ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਵੀ, ਯਜੰਜਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਲੋੜੀਂਦਾ। ਸੁਮੇਲ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ, ਸਤਿ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਮਾਵਾਂ, ਯਜੰਜਾ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਮਨੁੱਖ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਜ਼ੰਝੀਰ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਸਤਿ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਯਜੰਜਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨੀ, ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਪਾਲਣਹਾਰ ਲਈ ਜੋ ਸੋਚ ਦੀ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅਖੁੱਟ ਢੱਕਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਆਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।