ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦਸ ਚਮਕਦਾਰ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਪੱਥਰ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਚਾਹਵਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਸ ਉਡਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਾਹ ਨਾਲ ਉਫਨਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੈਣਾਂ ਉਸ ਪੀਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਠਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਪੀਲੇ। ਤੇਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ – ਦੋਵੇਂ ਜਗਤ – ਜਨਮ ਲਏ; ਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਵਾਲੇ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਸੋਮਾ, ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਹੇ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਡਦੇ। ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਉਹ ਚੌੜੀ ਰੌਸ਼ਨ ਵਾਲਾ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਅਸੀਂ, ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੋ; ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜੋਸ਼ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਉਸ ਪੀਲੇ, ਸੂਰਮੇ ਲਈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਣ-ਉਡਾਇਆ, ਸਾਫ ਧਾਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ, ਮਹਾਂ-ਪੁਰਖ ਲਈ ਬੁਣਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ, ਇਨਾਮ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਥਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ। ਉਸ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਤਨ ਗੀਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹ, ਜੋ ਅਣ-ਉਮਰ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਹੇ, ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੂਤ ਵਜੋਂ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਕਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਬੀਜ ਰੱਖਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੌਸ਼ਲ ਭਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਉਡਾਇਆ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਡਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਛਾਣਣੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਕਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸੱਚੇ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸੁਖ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਮਾਵਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸੋਮਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਪਾਲਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੱਡੀ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਾਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਡਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰਸ ਵਹੇ, ਤੈਰੀ ਧਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਦੀ ਹੈ; ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਛਾਣਣੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਸੰਕਲਪ, ਕੌਸ਼ਲ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਇੰਦ੍ਰਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਲਈ ਵੀ ਉਡਾਇਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਛਾਣਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਉਡਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ; ਇੰਦ੍ਰਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ। ਮਾਵਾਂ ਤੈਨੂੰ, ਪੀਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ; ਗਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਨਾਲ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਹਰ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਵੱਡੇ ਸਤ-ਵਰਤ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਲਵੱਕੜੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ। ਚਲੋ, ਨੇਤਾਵਾਂ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਸੁਖ ਲਈ; ਦੋਸਤੋ, ਲੰਬੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿਓ। ਉਹ, ਜੋ ਧਾਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਡਦਾ, ਇੰਦੂ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਕਰਤਬ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸੋਮਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਸ਼ਵ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਡਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਛਾਣਣੀ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਹਦਾ, ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਇੰਦੂ ਇੰਦ੍ਰਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਬੋਲ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ, ਬੋਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ; ਸੋਮਾ ਦੌਲਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹਰ ਦਿਨ। ਇਹ ਪੂਸ਼ਨ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਭਾਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਦਾ ਹੈ; abundance ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਿਖਾ ਚੁਕਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੀਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਗਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਵਹਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਬੂੰਦਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦੋਸਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਡਾਇਆ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਟਿਕੇ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ। ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਡਾਇਆ, ਉਹ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ 'ਤੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਣ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੋਮਾ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਖਣ ਯੋਗ, ਘੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਅਡੋਲ। ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਲੰਘਣਕਾਰੀ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਗੂ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਤਪੱਤੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਫੈਲੀ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ, ਪਿਆਰਕਾ ਵਾਂਗ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਵਰ ਵਾਂਗ ਵਧੂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ। ਉਹ ਸੂਰਮਾ, ਕੌਸ਼ਲ ਦੇ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ, ਪੀਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਿਗਰ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ। ਸੋਮਾ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ 'ਤੇ; ਗੂੰਜਦਾ, ਮਹਾਨ, ਪੀਲਾ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਲਈ ਉਡਦਾ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਵਹਦਾ, ਉਡਦਾ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।