ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੋਮ, ਜੋ ਸੁਰਜੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਰਥ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਨਾਮ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਿੰਨ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਪਹਿਨੇ, ਉਹ ਵਰਨ ਦੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਵਿਅਪਕ ਚਾਰਾਗਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਭੋਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੂੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਝੂਮ। ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਭਜਨ ਤੇ ਬਾਣੀ ਲਈ ਪਰ ਲਾ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲੜਾਈ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਸੋਚ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਦੱਸ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਇੰਦੁ, ਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਨਾਹੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਬਲਵਾਨ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਜਿਵੇਂ, ਉਹ ਬੋਲੀਆਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਨਾਮ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਬਲਵਾਨ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਨੀੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੈਲਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸੋਮ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ, ਸੋਮ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਵਰਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਝਲਕ ਬਖ਼ਸ਼, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇ। ਸੋਮ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੋ ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਭਜਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਕਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਦਰੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ, ਸੱਤ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਜਨ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਦੱਸ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਸੱਤ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਸੋਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿਨ ਲਈ ਬਣੀ, ਉਸਨੇ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ; ਮਨੁ ਨੇ ਕਰਭਿਕਾ ਨੂੰ ਦਾਸਯੂ ਲਈ ਲੈ ਗਿਆ। ਘਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਮਾਨ ਦੌਲਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਜਾਂ ਮਹਿਸ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਦੱਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਇਕੱਠਿਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੋਮ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ, ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ, ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਂਗ, ਸੋਮ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਵੱਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਇੰਦੁ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਦਾ ਥਣ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਗਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਓਣ ਵਾਲੀ ਮਲ੍ਹਮ। ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਇੰਦੁ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਾਣਣ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖਦਾਇਕ। ਇੰਦੁ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ; ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਸਵੇਰੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਜਦ, ਇਸ ਉੱਤੇ, ਵਿਚਾਰ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਬੀਲੇ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਕਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਦੁਹਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਲੋਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖੋਜਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਖੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰ, ਚਾਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਮ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਇਕ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਾਣ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਖਾਵੇ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸੱਚੇ ਸੰਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਿੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਪਾਲਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੱਭ, ਘੋੜਾ ਤੇ ਗਾਂ ਲਿਆ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਧਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਇਹ ਸਭ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੋਮ, ਛੁੱਟਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਨੱਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਕ ਵਿਚਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ, ਛੁਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਤੈਰਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ, ਗੁਪਤ ਨਾਮ, ਜੋ ਮੈਂ ਯਜਨ ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਉੱਚੀਆਂ, ਸੋਮ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਗਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਚਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਾਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੋਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਹਾਇਕ ਪਾਦਰੀ ਲਈ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੂੰਦ, ਸਮਝ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਨਾਇਕ ਤੇ ਨਾਇਕ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ, ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਖੜਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੀ ਇਲਾਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੀਣ ਲਈ ਵਗ, ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਵਾਧੂ ਲਈ। ਪਾਣੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗ੍ਹਾ ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਜਿੱਤ ਲਈ, ਬਚਾਵ ਲਈ, ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਭ ਪਾਸੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਉਸਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਏ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ। ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਜਨਕ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਜਨਕ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਕ, ਅਗਨੀ ਦਾ ਜਨਕ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਨਕ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਜਨਕ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਵੀ ਜਨਕ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਦਰੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ, ਗਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਜ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣਹਾਰ—ਸੋਮ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਛਾਣਣ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਨਦੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਗੀਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉੱਤੇ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬਲਦ, ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ, ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਦਾਤਾਂ ਤੋਂ ਅਮਰਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸੁਣਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਲ, ਦੌਲਤ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।