ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਲੋਂ ਵਰਖਾ ਵਰਗਾ ਰਸ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌੜੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਤਰਾਂ ਵਲ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਜਬਰਦਸਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਥਾਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ, ਤੇ ਆਰਯਮਨ ਵਾਂਗ ਹੁਨਰਮੰਦ ਹੈ। ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨਿਵਾਸ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਨੌਕਾ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਬੂੰਦ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਲੋਕ ਉਸ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪੀਲਾ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚੌੜੇ ਤੇ ਕਦ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਸਾਕ, ਜੋ ਇੱਕੋ ਗਰਭ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਪੂਰਨ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਰ ਘੀ ਦੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੂੰਦ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਗਾਇਕ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਨਵੇਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਗੇ ਵਧੀਏ। ਸੋਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਰਥ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੀਤ ਉਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤਿੰਨ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਖ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀਆਂ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਡਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਉਜਲੀਆਂ ਭੋਰਾਂ, ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮਰੁਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਅਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਚਾਏ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਰਥ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸੋਚ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੱਸ ਭੈਣਾਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਇੰਦੂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾਹੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸੂਰਮਾ ਲਈ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਰਸਤੇ ਤੇ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੋਲੀ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਇੰਦੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਪਰਲਾ ਬਲਵਾਨ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਨੇੜੇ-ਦੂਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰੀਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਫਸਲ, ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਛਾਨਣ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਨਾਮ ਲਈ ਛੁੱਟਿਆ ਰਥ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਭਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਛਾਨਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਕਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਜਨ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਉਹ ਹਰ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਲਾਰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਦਸ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਤੇ ਸੱਤ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਚ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਬਣੀ; ਮਨੁ ਨੇ ਕਰਭਿਕਾ ਨੂੰ ਦਾਸਯੂ ਲਈ ਲੈ ਚੱਲਿਆ। ਘਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਮਾਨ ਧਨ ਉਪਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਜਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਦੱਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਪੀਲਾ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਜਲ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ, ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਗਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਇੰਦੂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਦਾ ਥਣ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ। ਦਾਤਾਰ, ਤੇਜ਼, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਭੋਗ ਸਕੀਏ। ਹੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿੱਠਾ। ਇੰਦੂ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ; ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਸਵੇਰੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਜਦੋਂ ਸੋਚਾਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੌਮਾਂ ਸੂਰਜ ਵਲ, ਮਹਾਨਤਾ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਕਵੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਚੁਣ ਕੇ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਧਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਜਗਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਖੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਇਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੂਰਮੇ ਵਾਂਗ ਰਥ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਮਕ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੱਚੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਦੋਸਤ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੱਭ, ਘੋੜਾ ਤੇ ਗਾਂ ਲਿਆ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਧਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਪੀਲਾ ਸੋਮਾ, ਛੁੱਟਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਹ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੋਮਾ, ਛੁੱਟ ਕੇ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸ ਤੇ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਵਡਿਆਈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।