ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ ਇੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਊਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਹੈ। ਛਾਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸੋਮ ਧਾਰਾਵਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਰਣਬਾਂਕੁਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ, ਹੁਣ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉੱਕਾਬ ਵਾਂਗ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਮ, ਜੋ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਛਾਨਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਮੁਕਤ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੁਕੀਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸ਼ ਵਾਂਗ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਨਾਇਕ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਪਹਾੜੀ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਊਆਂ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਜਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ! ਤੇਰਾ ਸੋਮ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਮਹਾਨ, ਬਹੁਤ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ! ਇਹ ਸੋਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ—ਸੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਲਈ। ਇਹ ਸੋਮ, ਚੌੜੀ ਸੀਟ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੋਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਦਾਚਾਰੀ; ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਪੂਸ਼ਣ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਸੋਚ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਕਰਤੱਬ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ, ਸੋਮ। ਵਜਰਧਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਊਰਜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗੀਰ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸੋਮ ਚੌੜੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜਹਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ। ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਬਰਤਨਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਸੋਮ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਥੇ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ, ਤੇਜ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮ! ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੇਰੇ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਨਿਵਾਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ, ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਆਰਯਮਨ ਵਾਂਗ ਹੈਂ। ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲ ਪਈ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ, ਲਕੜੀ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸਿਆ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਵਾਸ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਨੌਕ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਬੂੰਦ ਵਧੀ ਹੈ, ਉੱਕਾਬ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋਤੀ ਗਈ; ਪਿਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਉਹ ਸਿੰਘ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਅੱਗੇ, ਨਾਇਕ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ, ਸੱਭ ਨੂੰ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੱਖੇ, ਸ਼ਹਿਦੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ, ਚੌੜੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋਤਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਦੇ ਹਨ; ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਰ ਘੀ ਦੁੱਧਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੌਂਕਠੀ ਵਿਚ ਬੈਠੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ। ਸੋਮ—ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਨ। ਖੂਹ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਗਾਇਕ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਿੱਠੜਾ ਰਸ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ, ਤਾਕਤ ਲਈ। ਨਵੇਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਲਈ ਰਥ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤਿੰਨ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਵਾਹ ਵਜਾਈ ਹੈ। ਲਕੜੀਆਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਵਿੱਚ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਧਨ ਦਾ ਜੇਤੂ ਬਣ। ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਹੋ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ। ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਗ। ਪਾਣੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਭੋਰੇ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣ, ਮਿਤਰ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੂੰਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ। ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਭਜਨ, ਸ਼ਬਦ ਲਈ ਪਰ ਲੈ ਕੇ ਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੋਮ ਰਸ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚਲ ਪਿਆ। ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਇਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਇੰਦੁ, ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰ, ਗਊਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ, ਮਹਾਨਾਂ ਲਈ ਗੱਜਦਾ, ਤਿੱਖਾ, ਪਵਮਾਨਾ, ਗਊਆਂ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਬੋਲੀਆਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵੀ ਤੋੜ, ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦੁ, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਲਾ ਸਾਂਡ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਨੇੜੇ-ਦੂਰ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਨਵੇਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸੋਮ, ਰਾਹ ਸਿੱਧੇ ਕਰ। ਜਿਹੜੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਹਨ, ਕੁਦਰਤਿ ਤੌਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਸੋਮ, ਕਰਤੱਬਾਂ ਤੇ ਬਲ ਵਿਚ ਭਰਪੂਰ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੇ। ਸਾਡੀ ਫਸਲ, ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸੋਮ, ਅਸੀਸ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਸੂਰਜ ਲਿਆਉਂ, ਚਮਕਦਾਰ। ਪੀਲਾ ਸੋਮ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਛਾਨਣ ਵਿਚ ਵਗਦਾ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਰਥ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਭਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਉਹ ਛਾਨਣ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਕਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ। ਘਰ ਵਿਚ ਪਾਦਰੀ ਵਾਂਗ, ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ, ਸੱਤ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਾਹ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਜਨ ਤੇ ਆਉਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਉਹ ਹਰ ਗੀਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੰਜ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ। ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ—ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ—ਆਏ ਹਨ। ਦਸ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਚ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਬਣੀ; ਮਨੁ ਨੇ ਦਾਸਯੂ ਲਈ ਕਰਭਿਕਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਘਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਮਾਨ ਧਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਰਾਜਾ, ਸੱਚਾ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ। ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਹਿਰਨ ਜਾਂ ਮਹਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੀਲਾ ਸੋਮ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ। ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਵਗਦਾ, ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ। ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਕੁੜੀ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਗਊਆਂ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮ ਦੀ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤਾਕਤ, ਅਮਰਤਾ, ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਜੋਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।