ਇਹ ਕਥਾ ਸੋਮ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਵੰਤ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮਨੋਹਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹੋਈ। ਸੋਮ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਕ ਅਤੇ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਮਨ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਖੁਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਭੰਵਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਘੋੜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਛਲਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਥ ਤੇ, ਸੋਮ ਧਨ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਊਰਜਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਉਠੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਾਇਕ ਸੋਮ ਨੂੰ ਰਸ ਨਿਕਾਸਣ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦੁ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੋਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਸ ਨਿਕਾਲ ਕੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦੁ! ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਨਿਰਮਲ ਛਾਣਣੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ। ਸਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ। ਸੋਮ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਤਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਰਸਮ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਇੰਦੁ ਦੇਵਤਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਾਨੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸਰਗਰਮ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਿਵ। ਸੋਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਗਿਆਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੂਵਰਗਾਮੀ, ਪ੍ਰੇਰਕ ਅਤੇ ਕਵੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਨਾਮ, ਲੱਭ ਲਿਆ। ਇੰਦ੍ਰਾ! ਤੇਰਾ ਮਧੁਰ ਸੋਮ, ਬਲਸ਼ਾਲੀਆਂ ਲਈ ਛਾਣਣੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਥਿਰ ਆਸਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਮਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਲਈ, ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਰਥ-ਸਵਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਸਭ ਭੋਜਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਏ ਹੋਏ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਧਨ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਛਾਣਣੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਛੁੱਟੀ ਹੋਈ ਧਾਰਾ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਉਹ ਨੁਕਲੇਦਾਰ, ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਟਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਜਾਣਦੀ ਹੋਵੇ, ਗਾਵਾਂ ਲੱਭ ਲਈਆਂ। ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰਾ! ਤੇਰਾ ਸੋਮ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ। ਸੋਮ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰਾ! ਇਹ ਸੋਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਾਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਸਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸੋਮ ਆਨੰਦ ਲਈ harness ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਅਨੇਕ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉਪਜੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਵਾਯੂ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਯਾਜ਼ਨਾ ਤੇ, ਜਾਂ ਸਭ ਦਾਤਾ ਪੁਸ਼ਣ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਵੀ ਸੋਮ, ਇੰਨਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧਕਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ। ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ੀ ਜਹਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਮ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਟੱਲ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਅਣਜਿੱਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੇਰੇ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਨਿਵਾਸ, ਸੋਮ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਗਹਿਰਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ, ਕੁਸ਼ਲ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਆਰਯਮਨ ਵਾਂਗ ਹੈਂ। ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ, ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨਿਵਾਸ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਨੌਕਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬੂੰਦ ਵਧੀ, ਬਾਜ਼ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਗਈ; ਪਿਤਾ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਉਹ ਸ਼ੇਰ, ਤੀਖਾ, ਪੀਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਿਫਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਮਧੁਰ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਉੱਚੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਕੁਟੰਬਣੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੱਕੋ ਗਰਭ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਰ ਘੀ ਦੁੱਧਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਬੈਠੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਘੇਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਖੂਹ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫਤਿਆ ਗਿਆ; ਮਿੱਠਾਸ ਦੀ ਬੂੰਦ, ਸੋਮ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੋਮ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਲਈ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਦਿਵਿਆ ਕਰਮ ਵੱਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ। ਸੋਮ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਤੀਖੇ, ਤਿੰਨ-ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ। ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਸਭ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁਖ ਨਾਲ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਰਭਉ ਕਰ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਗ। ਪਾਣੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ, ਧੁਨੀ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ। ਸੋਮ, ਵਰੁਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਿੱਚ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਾਣ। ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖ। ਸੋਮ, ਜੰਗ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਮਨਸਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਗਿਆ। ਦੱਸ ਭੈਣਾਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਇੰਦੁ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਗਿਆ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਡ, ਮਹਾਨਾਂ ਲਈ ਗੂੰਜਦਾ, ਤੀਖਾ, ਪਵਮਾਨਾ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਬੋਲੀ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦੁ! ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜ, ਇਨਾਮ ਸਾਫ ਕਰ, ਉੱਪਰਲਾ ਸਾਂਡ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਾਤਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸਦੀਵੀ ਵਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।