ਇਹ ਕਥਾ ਸੋਮ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਨਿਤ ਹੈ। ਸੋਮ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੋਮ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਬੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮ ਦੀ ਕਾਂਤੀਮਈ ਚਾਦਰ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਉਪਾਸਕ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੂਰਲੇ ਪੁਰਾਤਨ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਸੋਮ ਮਹਾਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਆਵਾਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕਦਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉੱਥੋਂ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇੰਦੁ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਸਤੀ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਸੌ ਰਸਤੇਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਮਨੋਹਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਵਿਚਾਰ ਸਭ ਸੰਸਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਸੋਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਵਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਚੁਰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਦੇ, ਹੇ ਇੰਦੁ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਵਗਦਾ, ਉਤਪਾਦਕ, ਮਿੱਠਾ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੈ। ਸੋਮ, ਜੋ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਵਿਵੇਕਵਾਨ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੋਮ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਕਰਕੇ ਪੋਸ਼ਣ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨਮੋਹਕ ਅਤੇ ਉਤਸਾਹ ਦਾਇਕ ਹੈ, ਹਿਰਦੇ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਰੁਹਾਨੀ ਵਾਸਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ; ਇੰਦੁ, ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵਗ। ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਨਾਲ; ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁੱਕ। ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ ਵਗਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵੇਕਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਸੋਮ, ਤੂੰ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਨੰਦਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮਦਦ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ। ਸੋਮ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਲਿਆਇਆ, ਜੋ ਹਰ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੱਤ ਗਾਂ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਪਥਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਹਾਨ, ਸੱਚ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁੱਧ ਬੂੰਦ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਸਤੇ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਮਨਮੋਹਕ ਰਿਸ਼ੀ ਖੇਡਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਧੋ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਤੀਜੇ ਪਿੱਛੇ, ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਰੁਹਾਨੀ ਬੀਜ ਤੋਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ; ਤੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵਾਸ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਪੰਜ ਖੇਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਜੋਤੀਆਂ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸੂਰਜ ਹਨ। ਤੂੰ, ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਧੋਤਾ ਗਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈਂ; ਪਹਿਲੇ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜੋੜੇ ਗਏ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਸੋਮ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ, ਚਾਹ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਪਿੱਛੇ ਲਗਦੇ ਹਨ; ਭਜਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਧਾਗਾ ਬੁਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੇ ਨਵੇਂ ਹੁਕਮ ਲੈ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਪੀਲਾ ਸੋਮ, ਹਜ਼ਾਰਾ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਗਦਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ, ਬੋਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ, ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ, ਤੂੰ ਅਦਭੁਤ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਅਟੱਲ ਤੌਰ ਤੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਧੋਤਾ, ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਬਲ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਧਨ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈਂ; ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ ਤੇਰਾ ਉਤਸਾਹ ਹੈ—ਉੱਚਾ, ਵਿਵੇਕਵਾਨ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਤੰਭ। ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ, ਮਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਅਦਭੁਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮ ਨੂੰ ਜਣਦੀਆਂ ਹਨ—ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਗੰਧਰਵ, ਰੁਹਾਨੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਸੋਮ, ਵਾਧੇ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਦਾ, ਹਰੇ-ਪੰਖੀ ਰਥ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੱਛੀ ਰਸ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਣ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਲੋਕ ਟਿਕਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਸੋਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਬਲਦ, ਹਰ ਥਾਂ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗ, ਧਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਲਿਆ; ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਰਹੀਏ। ਗਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੀਜ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬਹਾਦਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਿਸ਼ੀ ਆ ਕੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੱਛੀ ਰਸ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉੱਠਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਲਦ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੀ ਰਥੀ ਛਾਣਣ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਗ ਕੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਦਾ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ, ਹਰ ਦਿਨ ਸਭ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਪੁੱਤਰ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਭਜਨ ਰਾਹੀਂ। ਉਤਸਾਹ ਦਾਇਕ ਸੋਮ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਚੁਸਤ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਗੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਰੁਹਾਨੀ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੱਛੀ ਨਾਲ ਸਜਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਵਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਗਾਓ; ਸੋਮ ਵੱਡੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਚਮੜਾ ਛੱਡਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ, ਪੀਲਾ ਬਲਦ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਪੀਲਾ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣਾ, ਸਮੁੰਦਰੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਧਨ ਤੇ ਆਸਰੇ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸਤੰਭ ਖੁਲ ਗਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ; ਉਤਸਾਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਵਿਚਾਰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਗੀਤਕਾਰ, ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰੋਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ, ਹੇ ਇੰਦੁ, ਤੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਵਿਚਾਰ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਸੋਮ, ਵਗਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਮਿੱਠੜੇ ਰਸ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਹੇ ਇੰਦੁ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ। ਦੌੜ, ਪਾਤਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਸ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਰਸਮੀ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਦੇਵਤਾ ਇੰਦੁ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਿਪੁੰਨ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੀਂਹ। ਰਿਸ਼ੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾਨ, ਨਿਪੁੰਨ, ਸੋਚਵਾਨ, ਕਵਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ; ਉਸਨੇ ਹੀ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ, ਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ੀ ਨਾਮ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਮਿੱਠੜਾ ਸੋਮ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਲਦ, ਮਹਾਨਾਂ ਲਈ ਛਾਣਣ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਢੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਟਿਕਾਊ ਆਸਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।