ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਭਰਪੂਰ ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਆਹੁਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਆਵਾਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਸੋਮ, ਜੋ ਛਾਨਣ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਏ ਸੌਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾ। ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਖਿਆ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ। ਸੋਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰ ਹੈ, ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਕੱਠਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੂੰਦ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੜੀਆਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਭਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਬੋਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੂੰਦ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗਾਈਆਂ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਦਾ ਪਾਲਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜਿੱਤੂ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ, ਕਵੀ, ਕਾਵਿ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਗ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ। ਦੋ-ਚਿਹਰੇ ਤੇਰੇ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਾ ਲੈਣ, ਦਾਤਾ ਬੂੰਦਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਬੰਧਨ ਤੋੜ, ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਪੀਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੇ, ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰ। ਅਹਿ ਨੁਕਸਾਨ-ਰਹਿਤ ਬੂੰਦ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੈਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਿਆਰਾ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਤ ਕੇ ਖੇਤਾਂ ਵਲ ਆਉਂਦਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ—ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਸਤਾ ਦੇ, ਦਾਤਾ ਸੋਮ। ਘੜੇ ਵਿਚ ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੂੰ ਛਾਣਣ ਵਿਚ ਲੰਘਦਾ, ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਜੋਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ, ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਵਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯ ਜਨਮ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਵਗ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਦਾਤਾ ਲਈ ਵਗ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਵਗ, ਅਟੱਲ ਸੋਮ, ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ ਵੱਲ; ਸੋਮ, ਤੇਰੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕੇ—ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਨ ਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤ। ਗਿਆਨੀ ਵੱਛਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਰਿਸ਼ੀ ਦੋ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਿਆ; ਰਾਜਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਛਾਣਣ ਵਿਚ ਲੰਘਦਾ—ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਮਧੁਰ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਵੱਛਰ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਵਧਦੀ ਬੂੰਦ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੋਂ, ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਛਾਣਣ ਵਿਚ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਕਈ ਪੁਰਾਣੇ ਗੀਤ ਉੱਡਦੇ ਬਾਜ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਚਿੰਤਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਬੱਚੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਵੇਖਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਚਮਕ ਉਠੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਤੇਜ਼, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਮਸਤ ਧਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ; ਦਿਵ੍ਯ, ਮਧੁਰ ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਘੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਮਸਤ, ਮਦਕ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਰਾਹੀਂ ਚਕੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਾਈ ਦੇ ਵਛੇ ਵਾਂਗ, ਮਧੁਰ ਸੋਮ, ਲਹਿਰਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ, ਗੂੰਜਦੇ ਘੜੇ, ਪੱਥਰ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਾਂ ਵੱਲ। ਵੱਛਰ, ਸੋਮ, ਅਜਰ ਢਲਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼, ਦਿਵ੍ਯ ਧਾਰਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਘੜੇ ਵਿਚ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਭੇਜਦੇ, ਗਿਆਨੀ। ਹਰੇਕ ਆਵਾਸ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰਿਭੂ, ਮਹਾਨ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੋਮ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਪੀਂਹਾ ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਚੱਜਾ ਸੋਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਸਨ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਘੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਵੱਛਰ, ਗੂੰਜਦਾ, ਛਾਣਣ ਵਿਚ ਲੰਘਦਾ। ਰਾਜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ, ਦਰਿਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਗਦੇ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਅਜਰ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦਾ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਗੂੰਜਦਾ, ਡੰਘਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮੰਨਦੇ; ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲੱਭਦਾ। ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸਰਗਰਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ; ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਦੋਵੇਂ ਆਤਮ-ਆਹੁਤੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੱਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਗੂੰਜਦਾ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਲਈ ਘੜੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸੌ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ; ਪੀਂਹਾ ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਛਰ। ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ; ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਗਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ; ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਵੱਡਾ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਵੱਛਰ। ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਛੁਟਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੌੜਿਆ; ਤੇਰੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀ ਸੋਮ, ਵਿਦ੍ਵਾਨੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਵਗਦਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨ, ਭਗਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਦੂਰੋਂ ਪੁਰਖਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਖਿਆ ਦਿੰਦਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਆਵਾਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ; ਉਸ ਦਾ ਕਦਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲਾਉਂਦਾ। ਇੰਦੁ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਵਧਦਾ, ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ, ਸੋਮ ਸੌ ਰਸਤੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ। ਤੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ, ਗਿਆਨੀ, ਫਲਦਾਇਕ ਚਿੰਤਨ ਸਭ ਇਕੱਠਿਆਂ ਵਿਚ ਆ ਗਏ; ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੋਮ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ, ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ, ਗਾਈਆਂ ਦੁੱਧ ਲੱਭਣ ਵਾਂਗ ਪਾਲਕ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ। ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਪਕ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਦੇ; ਇੰਦੁ, ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿੰਦਾ, ਸਦਾ ਵਗਣ ਵਾਲੀ, ਉਪਜਾਊ, ਮਿੱਠੀ, ਵੱਡੀ, ਵੀਰਤਾ ਭਰੀ ਤਾਕਤ। ਚਿੰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਸੋਮ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ, ਵਗਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਗੂੰਜਦਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵਗਦਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਦਾ। ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘੜਿਆਂ ਚ ਗੂੰਜਦਾ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਮਿੱਠਾ ਮਧੁ ਵਗਾਉਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ; ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਇਹ ਸੋਮ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਰਸ ਦੁੱਧਦਾ; ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਹਿਰਦੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ। ਸੋਮ, ਦਿਵ੍ਯ ਆਵਾਸਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ; ਇੰਦੁ, ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ ਘੜੇ ਵਿਚ ਵਗ। ਗੂੰਜਦਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਬੈਠ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਚਮਕ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ, ਘੜਿਆਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ, ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਰਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।