ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਵਹਾਇਆ, ਉਹ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਸਪੱਤੀ ਦੇਣ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਜਦੋਂ ਰਿਹਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਇੱਕ ਵੀਰ ਵਾਂਗ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਯਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ; ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਤਰ ਕਰ ਦੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਸੋਚਾਂ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਦੇ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਘੜੇ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਇਥੇ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਵਗਦੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਗਊਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੋਮਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਜ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆ, ਮਥਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਚਲਾਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਣ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ, ਹਰੇ-ਭਰੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ। ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਯੋਗ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਮਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੁਖ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਗਊਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਾਟ ਵਿੱਚ ਲਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ ਸੋਮਾ ਅਸਮਾਨ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ, ਅਜਿੱਤ, ਜਿੱਥੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਭੀ ਜਨਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਬਲ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੋਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਊਆਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਜਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਥੰਮ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਦੀ ਅਮਰ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਗਊਆਂ, ਰਥਾਂ, ਸੋਨੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਆਦਲੀ ਬੂੰਦ ਬਣਾਇਆ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪੀਣ ਲਈ। ਇਹ ਸੱਚੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਮਾਰ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਗਊਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਚਰਾਗਾਹ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਮਹਾਨ ਅਸਮਾਨ ਲਈ। ਪੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫੈਲ ਜਾਣ; ਵੈਰੀ ਵਿਖੇਰ ਦਿਓ, ਆਰਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ, ਜੋ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਸਕੀਏ; ਕਿਸੇ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਓਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਵੀ ਵੈਰਤਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਵੀ ਵੈਰਤਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭੇੜੀਆ ਹੈ। ਵਗਦਿਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਨਾ ਦਬੋਚ ਲਵੇ; ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੂੰ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਢਲਾਣ ਤੇ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਪੱਥਰ ਤੈਨੂੰ ਗਊ ਦੀ ਖਾਲ ਤੇ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਕੱਢਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਸ਼ੁਭਤਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਰਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਆਹੁਤੀ, ਉਥਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਤੂੰ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਊਆਂ ਨੇ ਲੱਭਿਆ, ਚਮਕਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ। ਦਾਨੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਲੰਮਾ ਹੋਵੇ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਸੋਮਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਯਸ਼ ਲਈ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਾ, ਤੇਜ਼, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਮਨੁੱਖ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ, ਮਿੱਠਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਂਡ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਉੱਚੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹੀਰੋ ਨੂੰ ਗਊਆਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਜ਼ਰੂਰ ਘੜਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਅਮਰ, ਤੇਜ਼, ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੈ ਕੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੋ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆ ਸਾਡੇ ਕੋਲ, ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਦਾਨੀ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਾਸੂਆਂ ਲਈ; ਮੌਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਨਾ ਸਾਨੂੰ ਤਿਆਗ। ਪੂਸ਼ਣ, ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਮਾਰੁਤ, ਵਾਯੂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਵਿਤਾ, ਯਮ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ, ਅਰਯਮਨ, ਅਦਿਤੀ, ਭਾਗ, ਨ੍ਰਿਸ਼ੰਸ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਖ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਪੀਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਬੈਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਹਿ ਗਿਆ; ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਛਾਣਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਿੱਧ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੋਸਲੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਮਾ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ, ਘੀ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਛਾਣਣੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ। ਪਰਜਨਯਾ, ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਂਡ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਾਸ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ; ਪਾਣੀਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵੱਡੇਪਣ ਲਈ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋ; ਸੁਣ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੰਕੁਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ; ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਚਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਜਾਗ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਤੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸੁਖ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ; ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਛਾਣਣੀ ਵਿਛਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੂੰ, ਬਲਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਜਿਵੇਂ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਨਾ ਸੜੇ, ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਾਪ ਦੀ ਛਾਣਣੀ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਤਾਣੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਡੋਰੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ। ਚਮਕਦਾ, ਚਿੱਟਾ-ਭੂਰਾ ਸਾਂਡ ਸਵੇਰੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ; ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਦਭੁਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।