ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿਚੋਂ ਅਮਰਤਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀ ਲੋਕ ਮਿਲਜੁਲ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਵਿਰਤੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਗਰਜਦਿਆਂ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੈਵੀ ਰਸ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਬੀਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੀਜੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਣ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਾਰ ਨਾਭੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਮਰ ਘੀ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦਾਨੀ ਅਸੁਰ ਸੋਮਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਸੁਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੱਟਾ ਪਾਤਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਜਿੱਤੂ ਸੋਮਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ ਲਈ, ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਧਨ ਲਈ। ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਮਾ, ਤੇਰਾ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਰਸ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਫਿਲਟਰ ਵਿਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਕਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਜਾ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੋਮਾ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਚੇ ਰਥ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੀ ਜੀਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ, ਸੋਚ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸਵਾਮੀ। ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਨਾਮ ਤੀਜੇ ਸਵਰਗ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਤਰ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਲਈ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਾ ਉਜਾਗਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਸੋਮਾ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੋਹਾਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਵਗਦੇ ਵਾਲ ਇਕੱਠੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਮਧੁਰ ਧਾਰਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਪਾਤਰ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਵਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਤਾਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਛੁਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹੀਰੋ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦਾ ਰਥੀ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਬੂੰਦ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਵਲੋਂ ਹਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ। ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਂਭ, ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ ਦੇ। ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਅਲੱਗ। ਝੰਡ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਾਤਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਇਸ ਪਾਤਰ ਵਿਚ, ਮਧੁਰ ਸੋਮਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜ੍ਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ। ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੋਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਜ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਲਿਆ, ਮਥਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਚਲਾਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਨ ਵਿਚ ਕੰਪਦਾ, ਪਤਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਨਵੇਂ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਣ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਧਨਵਾਨ ਖੇਤ ਵਿਚ। ਦੇਖਣ ਯੋਗ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬੂੰਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਮਨਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ। ਜਿਸ ਨੇ ਹੋਂਦ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਿਅਪਕ ਵਥੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਲ ਰਸ ਸਵਰਗ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ, ਅਜੈ, ਵਰੁਣ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਯੋਗ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਝੰਡ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਫੜਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨੂੰ ਪਕੜਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਉੰਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਬਹੁਤਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ, ਤੇਰੇ ਬੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੈਨਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਕਾਸ਼ ਨਾਰੀਆਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਖੰਭੇ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਦੀ ਅਮਰ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ, ਰਥ, ਸੋਨਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਧੁਰ ਬੂੰਦ ਬਣਾਇਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪੀਣ ਲਈ। ਇਹ ਸੱਚੇ ਧਨ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਮਾਰ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਚਰਾਗਾਹ ਤੇ ਨਿਡਰ ਸੁੱਖ ਦੇ। ਬੂੰਦਾਂ, ਬਿਨਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਨਿਚੋੜੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਲਈ; ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫੈਲਣ; ਵੈਰੀ ਤੋੜੇ ਜਾਣ, ਆਰੀਆ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਵਗਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋਤ ਸਕੀਏ; ਕਿਸੇ ਮਰਤਭੂਤ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਵੀ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਵੀ ਵੈਰੀ, ਉਹ ਭੇੜੀਆ ਹੈ। ਵਗਦਾ ਰਹੁ, ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨ ਪਾਵੇ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੂੰ ਲੈ ਲਿਆ; ਤੇਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਢਲਾਨ ਤੇ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਪੱਥਰਾਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਤੇਰੇ ਸੋਹਣੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਸਾਗਰ, ਹੋਮ ਵਾਂਗ, ਉਥਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਣਹਾਨੀ। ਦਾਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧੇ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਸੁਭ ਖ਼ਿਆਤ ਲਈ। ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਾ, ਤੇਜ਼, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਧੁਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਵਗਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ, ਮਧੁਰ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਦੁੱਧਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਂਡ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਦੈਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਦਹੀਂ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਉਚੇ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨੇ ਹੀਰੋ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸੋਮਾ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਰਥੀ ਵਾਂਗ ਅਮਰ, ਤੇਜ਼, ਤਾਕਤਵਾਨ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੋ ਜਨਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇ ਉੱਥੇ ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਆ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਦਾਨੀ ਬਣ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਸੂਆਂ ਲਈ; ਮੌਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਿਆਗ। ਪੂਸ਼ਣ, ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਾਰੁਤ, ਵਾਯੂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਵਿਤਾ, ਯਮ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਆਉਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੱਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਨ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਤੇ ਅਮਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।