ਅਗਨੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਣੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਡੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰ। ਹੇ ਦਿਵਯ ਸਵਿਤਾ, ਤੂੰ ਛਾਣੀ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਵਾਸੂ ਜ਼ਿਆਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਗ, ਬਹਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਿਆਰੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਸੋਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਦੇ ਨਾਲ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵਗਦਾ ਰਹੁ, ਅਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੇ ਕੁਹਾੜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਚੂਹੇ ਨੂੰ ਵੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਮਾਨੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਰਸ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿੱਠਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਮਾਨੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੁੱਧ, ਘੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਗਾਂਆਂ ਵਾਂਗ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਵੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਛੜੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਛਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਵਸਤੂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੋ ਯਮਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ, ਅਸੀਮ ਜਗ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੌ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਬੂੰਦ, ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਲਾ ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਸਿਆਣਪ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ, ਪਰ ਲੁਕਵੇਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਅਜੇ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਬਾਜ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਬੂੰਦ ਲਿਆਈ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਭਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਚਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ; ਪਾਣੀਆਂ, ਚਾਦਰਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਬੁਲਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਧਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਸਾਥੀ, ਵਧੀਆ ਤਰੀਫ਼ਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਗਣ ਨਾਲ, ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਮਰ, ਧਨ-ਧਾਣਾ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਸੋਮਾ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਧੋਇਆ, ਗਾਂਆਂ ਨਾਲ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਟਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਬੂੰਦ ਪਿਆਰੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਗਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਅਖੰਡ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇਵੇਂ ਚਿੱਤ ਹਵਨ ਵੱਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਬੱਛੜਾ ਆਪਣੇ ਥਨ ਵਿਚ ਮਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਪਹਿਲੀ ਧਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਚਿੱਤ ਆਉਂਦਾ, ਵਗਦਾ, ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਸੁਰਿਲਾ, ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਿੱਠਾ, ਧਨਵੰਤ ਬੂੰਦ ਛਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ। ਦੂਲਾ ਚਮੜੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਢੀਲਾ ਕਰਦਾ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦਾ। ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਬਲਦ ਗੂੰਜਦਾ, ਗਾਂਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਣੀ ਨੂੰ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾਹ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਰੁਕਾਵਟ, ਜਿਵੇਂ ਧੋਤੀ ਹੋਈ ਚਾਦਰ, ਉਹ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਦਰ ਨਾਲ, ਪੀਲਾ, ਅਮਰ ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਉੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਬੱਦਲ ਦੀ ਚਾਦਰ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਣੀ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਧਾਗੇ ਤਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਦੀ ਦੇ ਵਗਣ ਵਾਂਗ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਟੀਕੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਸੀਸ ਲਿਆਏ, ਦੋ ਪੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰੀਆਂ ਲਈ; ਧਨ ਅਤੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵੱਸਣ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਧਨ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਜੌ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਛਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਮੀਂਹ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਲਈ ਵਗ, ਕੋਮਲ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਦਾਤਾ। ਗਾਇਕ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਲਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਸੱਤ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਪੋਸ਼ਣ। ਹੋਰ ਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਸੱਚ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਦੋਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਫੈਲ ਗਈਆਂ, ਜਦ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਜਾਣ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਮਰ, ਅਜੇਤੂ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਫਿਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ, ਦਸ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੋਹਣੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ, ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ। ਬਲਦ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਾਵਧਾਨ। ਉਹ, ਬੱਛੜੇ ਵਾਂਗ, ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ, ਗੂੰਜਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ। ਪਹਿਲਾ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਲਈ, ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਬਲਦ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ, ਪੀਲਾ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ। ਸੋਮਾ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਬੈਠਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਗਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ, ਗਾਂਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੱਚਾ, ਨਿਰਮਲ ਦੇਹ ਨਾਲ, ਪੀਲਾ ਸੋਮਾ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰਨ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਚਾਹਿਤ, ਤਿੰਨ ਗੁਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣੀ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦਿਵਯ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿਖਾ, ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਟੀਮ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਨਾਵ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਦੀ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਲੰਘ, ਜੰਗੀਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਛੱਡ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ, ਅਗਨੀ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਮਿੱਠਾਸ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਰਸ ਸਾਡੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਆਤਮਕ ਉੱਚਾਈ, ਧਨ ਤੇ ਆਸੀਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।