ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦੁ—ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ—ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਭਗਤ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਜਾਲ ਕੋਲ ਉੱਠਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੀਰ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਵਾਂ ਮਾਂ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਜਾਲ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ, ਵਾਯੂ, ਪੂਸ਼ਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਮਿੱਠੜਾ ਵਗ, ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਬਣ। ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਦੇ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਚਮਕ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਵਗ, ਸਾਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰਸਤੇ ਦੇ। ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਛਾਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਬੱਛੜੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਭੋਜਨ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਲਹਿਰੀ ਵਧਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਗੜਗੜਾਹਟ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੋਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਰਸ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਰਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਉੱਤਮ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਵੀਰਵਾਨ। ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘੋਸਲੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਵੈਰੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਜਲਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ, ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਉੱਚ ਉਤਪੱਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਏ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਵਿਚ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ। ਸੋਮਾ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਸਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਇੰਦੁ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਤੇ ਵੀਰ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ। ਤੂੰ, ਦਾਤਾ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਕੇ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦੁ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਪੀਸਾ ਹੋਇਆ ਵਗ, ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਤੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਇੰਦੁ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਜਾਲ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੀ ਭਲਾਈ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸੌਖੇ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ, ਤੇਜਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ, ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੀਸੀ ਗਈ, ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਪੀਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸਜਾਇਆ। ਇੰਦੁ ਦੀਆਂ ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਮਿੱਠੜਾ ਰਸ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਜਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਨੂੰ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਕਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦੁ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੜਾ ਹੋ ਕੇ ਵਗ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਥਾਂ, ਘਿਉ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ। ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਧਾਰਾ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਲਵਾਨ, ਬਲ ਦੀ ਪਕੜ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ-ਗੁਣਾ ਦੌਲਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅੱਗੇ ਚਮਕਦੀ, ਬਹੁਤ ਲੋਭਣੀ ਵਗ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਤੇ ਆਰਾਧਨਾ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ, ਸ਼ਕਤੀ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਸਦਾ ਵਗਦੀ ਰਹੀ।