ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਦੂਲ੍ਹਨ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦੂ, ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ—ਗਾਇਕਾਂ—ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਸਣ ਵਾਲੀ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ, ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਭਰਵਾਂਤ ਹੈ। ਉਹ, ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੀਲਾ-ਤਾਵਾਂ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਸੀ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਢੰਗੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇ—ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਆ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਚਾਉਂਦੇ ਰਸ ਵਾਂਗ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਦੈ, ਭਗਵਤੀ, ਗੀਤ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੌਲਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਦੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਰਿਕਤਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਚਲਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਉਦੈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਤੀਹ ਸੰਤਾਨਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਉਦੈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਘੋੜੇ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਪੌਧਿਆਂ, ਧੋਖਾ-ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਲਈ ਸੋਮਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੋਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮਹਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਏਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਗਾਓ। ਤੂੰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ; ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਇੰਦੂ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਛਾਣੀ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਨੌ ਦਰਿਆ ਵਹਾ ਲਿਆ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਤੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਾਦੁ ਨੂੰ। ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਘੋੜੇ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਗਾਂ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਵਰਖਾ। ਪਵਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਛਾਣੀ ਉੱਤੇ ਉਠਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਛਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਸੋਮਾ, ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਦਿੱਤਾ ਕਰ। ਇਹ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਮਾਂ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਕੱਠੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਸਤਕਾਰਿਆ ਹੈ। ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸੁਖ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਲਈ, ਪੂਸ਼ਣ ਲਈ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਵੀ ਸੋਹਣਾ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਸੋਮਾ; ਸਾਨੂੰ ਤੀਖੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ। ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ, ਵਰੁਣ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਖੋਲ੍ਹ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਛਾਣਿਆ, ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਦੇਵਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਬੱਝੇ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਾਲਣ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਗੁੜਗੜਾਹਟ ਬਣਾਈ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਜੋਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਰਸ, ਤੇਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ, ਰੁਕਾਵਟ-ਰਹਿਤ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਰਸ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਕਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ; ਜੋਤ ਹਰ ਥਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਉਤਮ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ; ਬੁਰਾਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ, ਵੀਰ। ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਲਾਲ-ਰੰਗੀ ਹੋ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ। ਵਹਿ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਜਲ-ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸ, ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਗਾਇਕ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦੌਲਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।