ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਾਣੇ ਪਛਾਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪਾਲਕ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚਮਕਦੀ ਜਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸਗੋਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਗੁਪਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣ ਕੇ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੇਕ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ priest ਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੱਚੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਰੇ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਇੱਕ ਹੀਰੋ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਭੈਣਾਂ ਨੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਲੋੜ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਗਿਰਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪਥਰ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਦਿਆਲੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਨਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਰਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ, ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮਹਿਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ਕ ਦਾ ਕੰਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਲਈ, ਰਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਗਾਇਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੁਸਤ, ਸਮਝਦਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਰਗਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਦਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਉਪਾਸਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਧਨ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜਾਤੀਆਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦੀ—ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਅਗਨੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਫ਼ ਬੀਜ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੇਦਾਗ, ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪ-ਜਨਮ ਲਏ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕਲਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਸੁੰਦਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਖੋਣ ਨਾ ਦੇਣਾ; ਇੱਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲਣਾ; ਬੁੱਢਾਪਾ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਘਟਾਉਂਦਾ—ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਕੰਮ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਅਗਨੀ ਧਨ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਮਰ, ਜੋ ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਬੈਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹੈ; ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਰਸਤੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਪਤਝੜਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਗਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਲੈ ਲਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਚੱਜੇ ਰੂਪ ਜਨਮ ਲਏ। ਵੱਡੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਯੱਗ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ; ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਉਪਰ ਤੋਂ ਆਗਨੀ ਨੂੰ ਖੜਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋਸਤ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਪਲਕ ਮਾਰਨ ਦੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਗੁਪਤ ਪਦਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਮਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਗਾਇਆਂ, ਜੋ ਖੜੇ ਅਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਥ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਜਾਣ ਕੇ, ਅਗਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਲਈ ਹਿੱਸੇ ਵੰਡਦੇ ਹੋ; ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਕੇ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਦੇਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ, ਪੂਜਾ ਦਾ ਲਿਫਾਫਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮ ਲਏ ਸੱਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਦੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਧਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਹਰ ਆਏ; ਸਰਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਗੁਪਤ ਗਾਇਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੁਣ ਮਨੁੱਖੀ ਬਸਨੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਣਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੇ ਰਹੇ; ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਮਹਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਧੀ; ਅਦਿਤੀ, ਮਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਲਣ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਮਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਅਮਰਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਬਣਾਏ; ਫਿਰ ਨਦੀਆਂ, ਛੱਡੀਆਂ, ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਾਲੀਆਂ, ਅਗਨੀ, ਹੇਠਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਵਿਰਾਸਤ ਵਾਂਗ ਧਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਮਝਦਾਰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਥੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਰ, ਸੱਚੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬਹੁਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ, ਦਇਆਲੂ ਆਤਮਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਮਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਹੀਰੋ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਬੇਦਾਗ ਔਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਲੋਕ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਜਲ ਰਹੇ, ਸਥਿਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਸਹਾਰਾ ਬਣੋ, ਧਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣੋ।