ਸੋਮਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਟਿਕਾਵਟ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦੁ (ਸੋਮਾ) ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਛਾਂਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਹੈ—ਇਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗਾ, ਵੀਰ, ਤੇ ਮੰਦ-ਬੋਲੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਕਲਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀਣ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਰੁਤਾਂ ਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਹੈ। ਪਵਮਾਨਾ, ਜੋ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਵਾਯੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਲਾਲ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਗੀਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਮুনি, ਛਾਂਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਗ, ਤੂੰ ਭਜਨ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਉਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ (ਸੋਮਾ) ਨੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁਕਸ਼ਮ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਟੱਲ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਵੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਬੋਲਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਜੇਹੜੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ ਵਜੋਂ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਛਾਂਣੀ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਕਲਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਛਾਂਣੀ ਵਿੱਚ ਵਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੋਮਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਪਵਮਾਨਾ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਛਾਂਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਬੂੰਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਟੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਛਾਂਣੀ ਵਿੱਚ ਵਗ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅਮਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ, ਦਸ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਮੰਦ-ਬੋਲੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਇਸ ਪਾਨੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਾਇਕ ਗੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਭਜਨ ਯੋਗ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰੀਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੁਣ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ, ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਰੱਖ। ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਛੁਟ ਗਏ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ। ਹੇ ਬੂੰਦ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਰਾਹੀਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ। ਇਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਛਾਂਣੀ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਬੂੰਦ, ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਰਾਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਇੱਛਤ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਵਗ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਭਾਂਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ—ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤਾਕਤ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਛਾਂਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਭਜਨ, ਹਰੇਕ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।