ਇਹ ਕਥਾ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਹੈ। ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਛੜੇ ਵਲ ਮੁੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪਿਆਰਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਪੀੜ੍ਹ-ਪੱਥਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੋਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਂਛਤ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੰਜ ਜਨਜਾਤੀਆਂ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀੜ੍ਹ-ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਚਮੜੇ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਵਰਨ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਛੰਨੀ ਰਾਹੀਂ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੰਗ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਧਨ-ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਸ ਧਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਲਈ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੀੜ੍ਹ-ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੀੰਗ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਸੋਮਾ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ੋਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਉਕੜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਸੋਮਾ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਲ ਪੀੜ੍ਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਸ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਦੀ ਨੀਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਛੱਡੋ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਕਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਚਮਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਨਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ, ਪੀੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਆਵਰਨ ਹਟਾ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਣ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ। ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੀੜ੍ਹ-ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਸੋਮਾ ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਦੈਵੀ। ਉਹ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਧਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਾਲੇ ਧਨ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਬਲਵਾਨ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨੋ, ਮਦਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੈਵੀ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ। ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਦੀ ਤੀਬਰ ਧਾਰ ਵਗਣ ਦੇਓ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਚ ਲਈ, ਪਾਨ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਪੀੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕਵੀ ਹੈਂ, ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਰਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ; ਤੂੰ ਹਰ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਪਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਹਰ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਾਂਛਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਏ; ਤੂੰ ਹਰ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧਿਆ; ਤੂੰ ਹਰ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਲਾਭ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।